ΤΡΟΦΙΜΑ ΓΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ

ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΤΟΥ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ  ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΤΟΥ.



Πρέπει να έχουμε μέτρο και ποικιλία στα αποθηκευμένα τρόφιμα.
Δεν πρέπει να αποθηκεύσουμε τεράστιες ποσότητες ενός μόνο είδους τροφής, αλλά θα πρέπει να συμπεριλάβουμε άφθονα διαφορετικά τρόφιμα.

Η λίστα των αποθηκευμένων τροφίμων πρέπει να περιλαμβάνει κάποιες βασικές κατηγορίες τροφίμων.
Βασική και επεξεργάσιμη τροφή.
Κονσέρβες.
Διάφορα συμπληρωματικά τρόφιμα.
Αλάτι, ζάχαρη και τσάι 
Ρύζι λευκό.
Σιτάρι (περιλαμβάνονται τα ζυμαρικά)
Καλαμπόκι
Λάδι (ελαιόλαδο και σπορέλαιο)


Κονσέρβες κρέατος και ψαριού
Κονσέρβες λαχανικών και φρούτων
Κονσέρβες λιπαρών κίτρινων τυριών
Γάλα (εβαπορέ - σε σκόνη)


Παστέλι
Μέλι
Ξηρούς καρπούς
Δημητριακά
Καφές
Κακάο
Καρυκεύματα
Ξύδι
Σόδα
Μαγιά
Διάφορα τυποποιημένα σνακ
Πολυβιταμίνες
Φρυγανιές
Παξιμάδια
Φακελάκια βιταμίνης C
Ελιές
Μπάρες ενέργειας
Σοκολάτα κουβερτούρα

Το αλάτι, τη ζάχαρη και το τσάι τα θεωρούμε ξεχωριστή κατηγορία γιατί είναι από τα αγαθά τα οποία θα χρειαστούμε και σε περίπτωση αφυδάτωσης και προβλήματος των εντέρων, κάτι το οποίο είναι πολύ πιθανό να συμβεί κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Το ξύδι επίσης μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και σαν καθαριστικό ή αν με μια δέσμη μπαταριών και δύο καλώδια το ηλεκτρολύσουμε τότε έχουμε δημιουργία χλωρίνης.

Με το αλάτι μπορούμε σε δασώδη περιοχή να δημιουργήσουμε δόλωμα (ρίχνοντας μια ποσότητα στο έδαφος)για μικρά ζώα, σε περίπτωση που χρειαστεί να κυνηγήσουμε. Όλα τα ζώα στα δάση ψάχνουν για πηγές νατρίου.

Φροντίζουμε όλα τα τρόφιμα να βρίσκονται σε περιβάλλον σκοτεινό και χωρίς υγρασία και να είναι αεροστεγώς κλεισμένα.
Ακολουθούμε πάντα τον κανόνα “το πιό παλιό καταναλώνεται πρώτο”.

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ Η ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ(ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ) ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΘΕΙΤΕ. ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ,ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΕ 2 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΡΘΗ 6ΜΗΝΗ ΠΕΙΝΑ ΓΙΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΣ.

ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΘΑ ΑΡΧΕΙΣΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ Η ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΟΡΥΦΩΘΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΡΧΕΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ.

ΟΛΑ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2016.

ΥΓ.αυτα τα νεα μετα απο τηλ που εγεινε απο το μοναστηρι.

Μία μαρτυρία για τον Γέροντα Ιωσήφ

  Προκειμένου να σχηματίσουμε μία πληρέστερη εικόνα περί της βιοτής των Οσίων Ανδρών, πολύτιμη βοήθεια μας παρέχουν μαρτυρίες προσώπων που έζησαν κοντά τους και υπήρξαν συναγωνιστές τους στα ασκητικά τους παλαίσματα.

Κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ αναπαύθηκαν και προόδευσαν στην αρετή πολλοί Πατέρες από τους οποίους ευρίσκονται ακόμη εν ζωή δύο:

1. Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, Κύπριος την καταγωγή, που ασκείται στο Άγιον Όρος και καθοδηγεί την πολυπληθή Αδελφότητα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου ως πολύτιμος συμπαραστάτης του Καθηγουμένου της, αρχιμανδρίτου π. Εφραίμ.

2. Και ο Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου Αγίου Όρους, αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης. Τα τελευταία χρόνια έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Αμερικανική Ήπειρο, όπου τον αξίωσε ο Θεός να ιδρύσει δεκαοκτώ Μοναστήρια ανδρικά και γυναικεία, στα οποία ενέπνευσε την ασκητική πρακτική του Αγίου Όρους, όπως την διδάχθηκε από τον Γέροντά του Ιωσήφ τον Ησυχαστή.

Ο π. Εφραίμ, από την Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Αριζόνας H.Π.A., η οποία αποτελεί την βάση των πνευματικών του δραστηριοτήτων, απέστειλε εμπνευσμένο χαιρετισμό προς την διημερίδα που διοργανώθηκε στην Πάρο προς τιμήν του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού στις 27 και 28 Μαΐου 2006 στο Ιερό Προσκύνημα «Παναγία η Εκατονταπυλιανή». Προς ψυχική ωφέλεια των αναγνωστών μας παραθέτουμε στην συνέχεια τον χαιρετισμό αυτό με την ολόθερμη ευχή ο Θεός διά πρεσβειών του Οσίου Ιωσήφ να στηρίζει τον πολιό Γέροντα π. Εφραίμ για να συνεχίζει να προσφέρει την Ορθόδοξη Μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο:

Σεβασμιώτατε, Σεβαστοί Πατέρες και Αδελφοί,

«Χριστός Ανέστη»

Ταπεινά εύχομαι προς όλους, κάθε ευλογία, κάθε αγαθό. Κραταιάν την σκέπην και βοήθειαν του Αναστάντος Δεσπότου Χριστού, την ζώσαν ελπίδα μας, τον Σωτήρα των ψυχών μας.

Πανοσιολογιώτατε Άγιε Καθηγούμενε, σεβαστέ Γέροντα Χρυσόστομε.

Παρακαλώ δεχθήτε τις ολόθερμες ευχαριστίες μου διά την τιμητικήν πρόσκλησιν να παραστώ εις την διημερίδα που διοργανώνετε υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας, ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Αμβροσίου και της Ιεράς Μονής την οποίαν ως εμπειρος οιακοστρόφος οδηγείτε, Θεού βοηθεία, εις λιμένα εύδιον.

Όπως όμως και εις τα προηγούμενα συνέδρια, έτσι και τώρα επαναλαμβάνω και ζητώ συγγνώμην διά την αδυναμίαν της παρουσίας μου. Η ηλικία, οι ασθένειες, οι εδώ πνευματικές μου υποχρεώσεις, δεν επιτρέπουν πλέον τέτοιου είδους μετακινήσεις.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας ευχαριστήσω διά τον κόπον σας και την μέριμνα να οργανώσητε το παρόν συνέδριον προς τιμήν του πολυσεβάστου Αγίου Γέροντός μου Ιωσήφ του Ησυχαστού, εις την γενέτειράν του, το « Άγιον ’Όρος» των Κυκλάδων, την νήσον Πάρον. Ευχαριστώ και τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ.κ. Αμβρόσιον διά την αγάπην του προς τον Μοναχισμόν και επαινώ, ειλικρινώς, τους αγρύπνους του κόπους και ανησυχίες διά την πνευματικήν κατάρτισιν του λογικού του Ποιμνίου. Ο Χριστός μας και η Κυρία Θεοτόκος που ιδιαίτερα τιμάται εις την νήσον σας, να ανταποδώσουν τα δέοντα, προς υμάς σεβαστοί Πατέρες, αλλά και σε όσους αγρυπνούν, εις τους σημερινούς τόσον δυσκόλους καιρούς, μεριμνώντες, μετά φόβου Θεού, διά την σωτηρίαν της αθανάτου των ψυχής.

Δύο λόγια επιτρέψτε μου να σας ειπώ και συγχωρήσατέ με διά την φλυαρίαν μου και τον χρόνον σας που θα καταχρασθώ.

Ο Γέροντάς μου, αγρυπνούσε όλην την νύκτα με νοερά προσευχή. Και εμείς τα καλογέρια του, το ίδιο. Επειδή εγώ (ο μικρότερος και άμυαλος) είχα το καλύβι μου πλησιέστερα απ ’ όλους στον Γέροντα, την νύκτα στην αγρυπνία του, πλησίαζα να του ειπώ τους λογισμούς μου και πως πήγα στην αγρυπνία μου. Τότε ο Γέροντας με νουθετούσε πατερικότατα, και από προσωπικές του εμπειρίες και από την ζωήν των Αγιορειτών Αγίων ασκητών, παλαιών και νεωτέρων, αρκετούς εκ των οποίων εγνώρισε και δέχθηκε τας ψυχοσωτηρίους διδασκαλίας των.

Μου έλεγε ότι πρέπει να είμεθα σαν τα Χερουβείμ και Σεραφείμ πολυόμματοι. Να προσέχουμε τους δαιμονικούς λογισμούς και φαντασίες. Μόλις εμφανίζονται, αμέσως να τους αντιμετωπίζουμε με την ευχή, «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», την αντίρρησι και την αυτομεμψία. Να προλαμβάνωμε το κακό αυτομάτως, με ζήλο και ετοιμότητα. Να μή παραχωρούμε το δικαίωμα εις τον διάβολο να μας δέση και να μας αιχμαλωτίση με ακαθάρτους αισθήσεις και φαντασίες.

Όταν έτσι αντιμετωπίζονται οι επιθέσεις του διαβόλου, δηλαδή στην πρώτη προσβολή του εχθρού, τότε μένομε άτρωτοι, απλήγωτοι και ανίκητοι. Σ’ αυτήν την θέση ο αγωνιστής στεφανώνεται και κερδίζει νίκην κατά του διαβόλου.

Επίσης μου έλεγε: – Παιδί μου πρέπει να προσευχώμεθα και για τους νεκρούς μας. Γιατί εκεί που ευρίσκονται, αν υποφέρουν, με λαχτάρα περιμένουν από εμάς ένα κομβοσχοινάκι, λίγη ευχή να τους δροσίση τα χείλη από την ψυχική οδύνη. Παρακαλούν τον Θεό να γίνη κάποιος Ιερέας από το σόι τους για να τους μνημονεύη. Οι προσευχές των και οι αναστεναγμοί δεν τους ωφελούν πλέον διότι «εν τω Άδη ούκ έστι μετάνοια». Ας μή αδιαφορούμε στους φοβερούς πόνους των. Ας τους λυπηθούμε στις κατ’ ιδίαν προσευχές μας. Να τους μνημονεύωμε στις Θείες Λειτουργίες. Να παρακαλούμε τον Κύριο να δροσίση την καρδούλα τους, εί δυνατόν να τους ελευθερώση από τον τόπον της οδύνης προ της Δευτέρας Του Παρουσίας. Να ξέρης πως ο Χριστός περιμένει τις προσευχές μας για να εύρη αιτία να τους ελεήση. Και μάλιστα αυτή η πνευματική ελεημοσύνη είναι ασυγκρίτως ανωτέρα της ελεημοσύνης προς τους ζώντας πτωχούς συνανθρώπους μας. Και να ’ξερες πόσο την περιμένουν οι πτωχές ψυχές!!!

Αυτά και πολλά άλλα ψυχωφελή, μας εδίδασκε ο Άγιος αυτός άνθρωπος και αισθάνομαι ένοχος διότι ελάχιστα προσπάθησα να τηρήσω στη ζωή μου, και δι’ αυτό, θερμώς σας παρακαλώ, να με εύχεσθε να εύρω έλεος. Εύχομαι, λοιπόν, να ευοδώση ο Χριστός μας τις εργασίες της διημερίδος αυτής και σε όλους πλούσια να χαρίση τα ελέη Του, για την αγάπη σας και ευλάβεια προς το πρόσωπο του Αγίου Γέροντός μου Ιωσήφ του Σπηλαιώτου και Ησυχαστού τον οποίον τιμώμεν σήμερον.

Άγιος Παΐσιος: «Άρρωστος μια εβδομάδα με διακονητές Αγγέλους και Αγίους»

Ο Γέροντας Παΐσιος διηγήθηκε σε πνευματικό του τέκνο το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός, το οποίο συνέβη στον ίδιο. Κάποτε, όταν ήμουν στον Τίμιο Σταυρό, αρρώστησα βαριά. Ήταν χειμώνας βαρύς, είχε πέσει τόσο χιόνι που κανένα δέντρο δεν έμοιαζε για δέντρο. Όλα ήταν πνιγμένα στο λευκά, τα μονοπάτια είχαν χαθεί, τα πουλιά είχαν λουφάξει, τα σύννεφα και […]

Συντάκτης: I.Λ

Ο Γέροντας Παΐσιος διηγήθηκε σε πνευματικό του τέκνο το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός, το οποίο συνέβη στον ίδιο.

Κάποτε, όταν ήμουν στον Τίμιο Σταυρό, αρρώστησα βαριά.

Ήταν χειμώνας βαρύς, είχε πέσει τόσο χιόνι που κανένα δέντρο δεν έμοιαζε για δέντρο. Όλα ήταν πνιγμένα στο λευκά, τα μονοπάτια είχαν χαθεί, τα πουλιά είχαν λουφάξει, τα σύννεφα και η ομίχλη σκέπαζαν τον Άθωνα. Δεν είχαν καμία επικοινωνία με το μοναστήρι του Σταυρονικήτα, μου ήταν αδύνατο να ζήσω περισσότερο από λίγες μέρες, γιατί η αρρώστια με είχε παραλύσει τελείως. Περίμενα τον Κύριο να μου πάρει την ψυχή και να την οδηγήσει στο έλεος της ευσπλαχνίας Του. Ούτε ένα τσάι δεν μπορούσα να φτιάξω, ούτε τη σόμπα να ανάψω, ούτε νερό να πιώ είχα. Η ζωή μου ήταν αφημένη στο έλεος τού Θεού. Έλεγα «Ιδού Κύριε, εις το έλεος Σου ελπίζω μη με εγκαταλείψεις!»

Ύστερα από λίγη προσευχή που με πολύ κόπο ψέλλισα, είδα να εμφανίζονται στο κελί μου μέσα άγγελοι και άγιοι, απεσταλμένοι τού Θεού. Ταχύ με προκατάλαβε η Χάρη τού Θεού. Ευχαριστούσα και δοξολογούσα τον Σωτήρα μου. Δάκρυσα. Ένας από τους αγγέλους φρόντιζε για τη σόμπα, άλλος ετοίμαζε φαγητό ζεστό, φέρνανε και ευωδιαστά ψωμιά. Βρέθηκα στον Παράδεισο. Τι άλλο ήθελα.

Οι άγιοι άρχισαν να με στηρίζουν με λόγους παρηγορίας και με παρακλήσεις. Και μόνο η θέα τους με ξεκούραζε, με ενίσχυε και μου έδινε ελπίδα. Καθίσανε μαζί μου ώσπου έγινα καλά και μπορούσα να οικονομήσω τον εαυτό μου. Μετά φύγανε. Μία βδομάδα καθίσανε. Όταν μετά από καιρό σηκώθηκα βγήκα από το κελί και κοίταξα γύρω τη φύση με διαφορετικό βλέμμα. Όλα έλαμπαν μέσα στο άκτιστο φως της χάρης τού Αγίου Πνεύματος. Δεν ήμουν άξιος αλλά η άπειρη αγαθότητα τού Θεού και η αγάπη Του εκδηλώθηκαν με αυτό τον τρόπο.

Πάντως ένοιωθα τόση χάρη να με πληρώνει εσωτερικά που έλεγα «Φτάνει Θεέ μου, δεν αντέχω άλλο. Θα σκάσω. Ή πάρε με κοντά Σου ή λιγόστεψε τη χάρη που μού έδωσες. Αν τόση χάρη μου δίνεις τώρα, φαντάζομαι στον Παράδεισο τι θα γίνεται».

Βασικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παπισμού -

Από την παρουσίαση των διαφορών της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Παπισμού διαπιστώνει κανείς τις μεγάλες δογματικές διαφορές, πού υπάρχουν μεταξύ μας.

 

Μέχρι το 1009 οι Πάπες της Ρώμης και οι Πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως ήταν ενωμένοι στον κοινό αγώνα εναντίον των Φράγκων Ηγεμόνων και Επισκόπων, αλλά και των κατά καιρούς αιρετικών. Οι Επίσκοποι της Παλαιάς Ρώμης, παρά τις μικρές και μη ουσιαστικές διαφορές, είχαν πάντοτε κοινωνία με τους Επισκόπους της Νέας Ρώμης και τους Επισκόπους της Ανατολής μέχρι το 1009-1014, όταν για πρώτη φορά κατέλαβαν τον θρόνο της Παλαιάς Ρώμης οι Φράγκοι Επίσκοποι.

 

Υπάρχουν βασικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παπισμού και παραθέτουμε κάποιες από αυτές.

 

Η βασική διαφορά μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Παπισμού βρίσκεται στην διδασκαλία περί της ακτίστου ουσίας και ακτίστου ενεργείας του Θεού. Ενώ οι Ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει άκτιστη ουσία και άκτιστη ενέργεια και ότι ο Θεός έρχεται σε κοινωνία με την κτίση και τον άνθρωπο με την άκτιστη ενέργειά Του, εν τούτοις οι Παπικοί πιστεύουν ότι στον Θεό η άκτιστη ουσία ταυτίζεται με την άκτιστη ενέργειά Του (actus purus) και ότι ο Θεός επικοινωνεί με την κτίση και τον άνθρωπο διά των κτιστών ενεργειών Του, δηλαδή ισχυρίζονται ότι στον Θεό υπάρχουν και κτιστές ενέργειες.

 

Εκτός από την θεμελιώδη διαφορά μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Παπισμού στο θέμα της ουσίας και ενεργείας στον Θεό, υπάρχουν άλλες μεγάλες διαφορές, που έγιναν κατά καιρούς αντικείμενα θεολογικών διαλόγων, όπως:

 

– το Filioque, ότι το Άγιον Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιό με αποτέλεσμα να μειώνεται η μοναρχία του Πατρός.

 

– το σημείο του Σταυρού γίνεται με τέσσερα δάκτυλα. Το τέταρτο δάκτυλο συμβολίζει την Παναγία. Κανείς όμως άνθρωπος δεν μπορεί να σταθεί δίπλα στον λατρευόμενο Τριαδικό Θεό.  Μ’ αυτό τον τρόπο οι Παπικοί ξεφεύγουν στη Μαριολατρεία.

 

– η χρησιμοποίηση αζύμου άρτου στην θεία Ευχαριστία που παραβαίνει τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός ετέλεσε το Μυστικό Δείπνο. Οι καθολικοί προσφέρουν άζυμο άρτο, ενώ οι ορθόδοξοι άρτο κανονικό.

 

– ο καθαγιασμός των «τιμίων δώρων» που γίνεται όχι με την επίκληση, αλλά με την απαγγελία των ιδρυτικών λόγων του Χριστού «λάβετε φάγετε… πίετε εξ αυτού πάντες…».

 

– η θεωρία ότι η σταυρική θυσία του Χριστού εξιλέωσε την θεία δικαιοσύνη, που παρουσιάζει τον Θεό Πατέρα ως φεουδάρχη και παραθεωρεί την Ανάσταση.

 

– οι λειτουργικές καινοτομίες σε όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα, Χρίσμα, Ιερωσύνη, Εξομολόγηση, Γάμος, Ευχέλαιον). Η ορθόδοξη Εκκλησία βαφτίζει διά καταδύσεως, ενώ η καθολική ρίχνει νερό στο κεφάλι του βαφτιζομένου.

 

– η μη μετάληψη των λαικών από το «Αίμα» του Χριστού.

 

– το πρωτείο του Πάπα, κατά το οποίο ο Πάπας είναι «ο episcopus episcoporum και η πηγή της ιερατικής και εκκλησιαστικής εξουσίας, είναι η αλάθητος κεφαλή και ο Καθηγεμών της Εκκλησίας, κυβερνών αυτήν μοναρχικώς ως τοποτηρητής του Χριστού επί της γης» (Ι. Καρμίρης). Με αυτήν την έννοια ο Πάπας θεωρεί τον εαυτό του διάδοχο του Αποστόλου Πέτρου, στον οποίον υποτάσσονται οι άλλοι Απόστολοι, ακόμη και ο Απόστολος Παύλος.

 

– η μη ύπαρξη συλλειτουργίας κατά τις λατρευτικές πράξεις.

 

– το αλάθητο του Πάπα. Το αλάθητο είναι η άποψη ότι ο Πάπας όταν μιλάει ως Πάπας είναι αλάθητος. Αυτό δεν στηρίζεται βεβαίως πουθενά. Στην Εκκλησία του Χριστού αλάθητοι είναι μόνο οι οικουμενικές σύνοδοι όπου μετέχουν ανεξαιρέτως όλοι οι επίσκοποι της Ενωμένης Εκκλησίας.

 

– το δόγμα της ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου και γενικά η μαριολατρεία, κατά την οποία η Παναγία ανυψώνεται στην Τριαδική θεότητα και μάλιστα γίνεται λόγος και για Αγία Τετράδα.

 

– καταργήθηκε η ιερατική αμφίεση, το ράσο.

 

Στον Παπισμό έχουμε απόκλιση από την ορθόδοξη Εκκλησιολογία. Ενώ στην Ορθόδοξη Εκκλησία δίνεται μεγάλη σημασία στην θέωση που συνίσταται στην κοινωνία με τον Θεό, διά της οράσεως του ακτίστου Φωτός, οπότε οι θεούμενοι συνέρχονται σε Οικουμενική Σύνοδο και οριοθετούν ασφαλώς την αποκαλυπτική αλήθεια σε περιπτώσεις συγχύσεως, εν τούτοις στον Παπισμό δίνεται μεγάλη σημασία στον θεσμό του Πάπα, ο οποίος Πάπας υπέρκειται ακόμη και από αυτές τις Οικουμενικές Συνόδους.

 

Σύμφωνα με την λατινική θεολογία «η αυθεντία της Εκκλησίας υπάρχει τότε μόνον όταν στηρίζεται και εναρμονίζεται με την θέληση του Πάπα. Σε αντίθετη περίπτωση εκμηδενίζεται». Οι Οικουμενικές Σύνοδοι θεωρούνται ως «συνέδρια του Χριστιανισμού που συγκαλούνται υπό την αυθεντία και την εξουσία και την προεδρία του Πάπα». Αρκεί να βγει ο Πάπας από την αίθουσα της Οικουμενικής Συνόδου, οπότε αυτή παύει να έχει κύρος. Ο Επίσκοπος Μαρέ έγραψε: «θα ήταν πιο ακριβείς οι ρωμαιοκαθολικοί αν εκφωνώντας το «Πιστεύω» έλεγαν: «και εις έναν Πάπαν» παρά να λένε: «και εις μίαν… Εκκλησίαν»».

 

Επίσης, «η σημασία και ο ρόλος των Επισκόπων μέσα στην ρωμαική Εκκλησία δεν είναι παρά απλή εκπροσώπηση της παπικής εξουσίας, στην οποία και οι ίδιοι οι Επίσκοποι υποτάσσονται, όπως οι απλοί πιστοί». Στην παπική εκκλησιολογία ουσιαστικά υποστηρίζεται ότι «η αποστολική εξουσία εξέλιπε με τους αποστόλους και δεν μετεδόθη στους διαδόχους τους επισκόπους. Μονάχα η παπική εξουσία του Πέτρου, υπό την οποίαν βρίσκονταν όλοι οι άλλοι, μετεδόθη στους διαδόχους του Πέτρου, δηλαδή στους Πάπες». Μέσα σε αυτήν την προοπτική υποστηρίζεται από την παπική «Εκκλησία» ότι όλες οι Εκκλησίες της Ανατολής είναι διιστάμενες και έχουν ελλείψεις και κατά οικονομίαν μας δέχονται σε κοινωνία, και βέβαια κατ’ οικονομίαν μας δέχονται ως αδελφάς Εκκλησίας, επειδή αυτή αυτοθεωρείται ως μητέρα Εκκλησία και εμάς μας θεωρούν θυγατέρες Εκκλησίες.

 

Το Βατικανό είναι κράτος και ο εκάστοτε Πάπας είναι ο ηγέτης του Κράτους του Βατικανού. Πρόκειται για μια ανθρωποκεντρική οργάνωση, για μια εκκοσμίκευση και μάλιστα θεσμοποιημένη εκκοσμίκευση. Το Κράτος του Βατικανού ιδρύθηκε το 755 και αναγνωρίσθηκε το 1929.

 

Υπάρχουν μεγάλες θεολογικές διαφορές, οι οποίες καταδικάσθηκαν από την Σύνοδο επί Μεγάλου Φωτίου και στην Σύνοδο επί αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπως φαίνεται και στο «Συνοδικό της Ορθοδοξίας». Επιπλέον και οι Πατέρες της Εκκλησίας και οι Τοπικές Σύνοδοι μέχρι τον 19ο αιώνα καταδίκαζαν όλες τις πλάνες του Παπισμού.

 

Το πράγμα δεν θεραπεύεται ούτε βελτιώνεται από κάποια τυπική συγγνώμη που θα δώσει ο Πάπας για ένα ιστορικό λάθος, όταν οι θεολογικές απόψεις του είναι εκτός της Αποκαλύψεως και η Εκκλησιολογία κινείται σε εσφαλμένο δρόμο, αφού μάλιστα ο Πάπας παρουσιάζεται ως ηγέτης του Χριστιανικού κόσμου, ως διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου και βικάριος – αντιπρόσωπος του Χριστού πάνω στην γη, ωσάν ο Χριστός να έδωσε την εξουσία του στον Πάπα και Εκείνος αναπαύεται ευδαίμων στους Ουρανούς.

Ο κανόνας του πνευματικού δεν λύνεται από κανέναν!

 

Ο γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης (1991) εξομολόγησε κάποτε μία γερόντισσα και της έβαλε κανόνα νά μην κοινωνήσει για τρία χρόνια.

-Γιατί δεν κοινωνάς; τη ρώτησε μία μέρα ο ιερέας της ενορίας της.

-Μου έβαλε κανόνα ο π. ‘Ιάκωβος, απάντησε εκείνη, και του είπε την αιτία.

-Όχι γιαγιά, μη στενοχωριέσαι. Αυτός είναι αγράμματος καλόγερος.

-Εγώ είμαι μορφωμένος και σου λύνω τον κανόνα. Νά έρθεις την Κυριακή νά σε κοινωνήσω.

Καθώς όμως πλησίασε ή γιαγιά νά μεταλάβει, ένιωσε στο στόμα της την άγία λαβίδα άδεια και κρύα, δεν κατάλαβε τη γεύση της-θείας Κοινωνίας.

Το θαυμαστό γεγονός επαναλήφθηκε άλλες δύο Κυριακές, όπότε ή γυναίκα ανησύχησε και ξαναπήγε στο γέροντα ‘Ιάκωβο.

-Παιδί μου, της είπε εκείνος, ο κανόνας δεν λύνεται. Πρέπει νά κάνεις τον κανόνα πού σου έβαλα.

Το 1987, ο π. Ιάκωβος εξομολόγησε μία κοπέλα, αλλά της απαγόρευσε νά κοινωνήσει.

Εκείνη τότε επισκέφθηκε κάποιον επίσκοπο, πού της επέτρεψε τη θεία μετάληψη.

Όταν όμως πλησίασε νά κοινωνήσει, ή άγία λαβίδα μπήκε άδεια στο στόμα της.

Αυτό ο παράδοξο και θαυμαστό επαναλήφθηκε κι άλλη φορά, όπότε ή κοπέλα τρόμαξε, μετανόησε και πήγαινα εξομολογηθεί πάλι στον π. ‘Ιάκωβο.

Όταν κοινωνώ τούς ανθρώπους, διηγιόταν χαρακτηριστικά άλλοτε ο μακαριστός γέροντας Ιάκωβος, ποτέ δεν κοιτάζω τα πρόσωπά τους.

Μερικές φορές όμως μου λέει ο λογισμός νά τα κοιτάξω.

Τότε βλέπω μερικά πρόσωπα νά έχουν μορφή σκύλου, πιθήκου ή άλλων ζώων. Είναι φοβερή ή μορφή τους. Βλέπω όμως και μερικά ήρεμα και ιλαρά πού μετά τη θεία μετάληψη λάμπουν σαν τον ήλιο.

Μία φορά του είπε κάποιος συλλειτουργός του:Μ’ έκαψε ή θεία Κοινωνία!…

Εγώ, απάντησε ο γέροντας, δεν αισθάνθηκα νά με καίει.

Αντίθετα, ζούσε τόσο έντονα τη μέθεξη του δεσποτικού Σώματος, ώστε ανακαινιζόταν ψυχικά και σωματικά.

–Σήμερα πού κοινώνησες, είπε σ’ ένα πνευματικό του παιδί, βλέπεις πώς αισθάνεσαι; Εγώ αισθάνομαι έτσι πάντοτε. Ό Χριστός βρίσκεται μέσα μου πάντα.

ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Έκδοση Ιεράς Μονής Παρακλήτου Αττικής – Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης

Ρόθτσαιλντ : Το μόνο που μας φοβίζει είναι μήπως και ξυπνήσετε ....

(Μέχρι τότε θα αγοράζει τα νησιά μας...και το Μεγανήσι δικό του...) … είμαι ο επικεφαλής μιας δυναστείας που εδώ και αιώνες σταθερά και με απόλυτη μυστικότητα σχεδιάζει να αποκτήσει απόλυτη κυριαρχία πάνω στην ανθρωπότητα …

… είμαι αρχηγός της λέσχης Μπίλντεμπεργκ που μαζί με έξι μεγιστάνες Τραπεζίτες και πέντε βασιλικές οικογένειες το 1953 σχεδιάσαμε την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να ελέγχουμε τα έθνη της Ευρώπης και στο τέλος να τα καταργήσουμε με το να κατασκευάζουμε και να ελέγχουμε τους πολιτικούς σας σε κάθε πολιτικό κόμμα άσχετα από ιδεολογίες.

… κάποιοι μας συνδέουν με τους Μασώνους, τους Ιλουμινάτι και άλλες μυστικές και πανίσχυρες οργανώσεις … δεν ξέρουν πως όλες αυτές οι οργανώσεις αποτέλεσαν εξελικτικούς κρίκους στην διαδρομή μας για κυριαρχία επί της ανθρωπότητας.

… ελέγχουμε το χρήμα έχοντας βάλει τις κυβερνήσεις να περάσουν νόμους που δίνουν σε εμάς αποκλειστικά το δικαίωμα να τυπώνουμε χρήμα … σχεδόν κάθε κεντρική Τράπεζα στον πλανήτη είναι ιδιοκτησία μας ενώ έχουμε καταφέρει να πιστεύετε πως αυτές ελέγχονται από τις κυβερνήσεις σας … τυπώνουμε χαρτιά χρήμα δηλαδή αέρα κοπανιστό και μετά το δανείζουμε σε εσάς, τις επιχειρήσεις σας και τις κυβερνήσεις σας και παίρνουμε τόκους από το τίποτα ενώ εσείς δουλεύετε για να σας φορολογούν οι κυβερνήσεις σας και να τα παίρνουμε εμείς…

… βάζουμε τις κυβερνήσεις σας να κάνουν πολέμους και μετά δανείζουμε με αέρα κοπανιστό και τις δύο πλευρές σε κάθε πόλεμο από την εποχή του Ναπολέοντα … με αυτό τον τρόπο μαζέψαμε όλο τον χρυσό του πλανήτη …

… χρηματοδοτούμε κάθε πολιτική οργάνωση και ιδεολογία αρκεί να μας υπηρετεί διχάζοντας τους λαούς σας, τρέφοντας τον φόβο, την αντιπαλότητα, τον φανατισμό … μας αρκεί να στρέφουμε την προσοχή των ανθρώπων στα προβλήματα και στα συμπτώματα της δράσης μας, μας αρκεί να μην αποκαλύπτεται το σχέδιο υποδούλωσης και κυριαρχίας που εφαρμόζουμε

… ο Σταλιν και ο Μουσολίνι, ο Μάρξ και ο Λένιν δέχθηκαν χρήματα από εμάς για να προωθήσουν το έργο τους …
Ελέγχουμε τις αγορές και έτσι αποφασίζουμε που πάει ο πλούτος …
Ελέγχουμε τις Τράπεζες και έτσι σας υποδουλώνουμε τυπώνοντας αέρα …
Ελέγχουμε τους οίκους αξιολόγησης και έτσι καταστρέφουμε τις χώρες σας και τις επιχειρήσεις σας ενώ δίνουμε αξία στις δικές μας πολυεθνικές …

Ελέγχουμε όλες τις πολυεθνικές του πλανήτη …
Ελέγχουμε τις περισσότερες κυβερνήσεις του πλανήτη …
Ελέγχουμε όλα σχεδόν τα Μ.Μ.Ε. του πλανήτη και εσείς πιστεύετε ότι σας λέμε και μας αφήνετε ήσυχους να ολοκληρώσουμε τα σχέδια μας … Ελέγχουμε τους διεθνής οργανισμούς από την Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. ως τον Ο.Η.Ε. και την UNICEF …
Εξαγοράζουμε ή καταστρέφουμε όποιον σταθεί στον δρόμο μας …

Καταστρέφουμε τον πλανήτη αφού είναι αναγκαίο για να κυριαρχήσουμε … άλλωστε εμείς θα επιβιώσουμε σε βάρος των δισεκατομμυρίων ανθρώπων που θα χαθούν …
… είμαστε σχεδόν έτοιμοι να πετύχουμε τον στόχο μας και να ανακηρύξουμε το Παγκόσμιο Νόμισμα και την Παγκόσμια Κυβέρνηση και τότε θα είμαστε και φανερά οι αυτοκράτορες του πλανήτη …
… το μόνο που μένει είναι να ξεχάσετε τα περί δημοκρατίας, ελευθερίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων … να συνηθίσετε να είσαστε και φανερά οι σκλάβοι μας …

… θα το πετύχουμε αφού καταφέραμε να σας κάνουμε μέχρι τώρα να πιστεύετε πως είχατε δημοκρατία και πως είσασταν ελεύθεροι …
… θα το πετύχουμε αφού εθιστήκατε και γίνατε δέσμιοι της ύλης και του πλούτου που εμείς πλέον ελέγχουμε …
… θα το πετύχουμε αφού ο πλούτος του λαού σας, της χώρας σας περνά στα δικά μας χέρια, αφού μας “χρωστάτε” και δεν θα μπορέσετε να “ξεχρεώσετε” ποτέ …

… θα το πετύχουμε αφού εσείς πληρώνετε για να σας εξοντώνουμε με νόμους που εμείς περνάμε και με στρατούς και ένοπλες δυνάμεις καταστολής που δεν θα σας αφήσουν να σηκώσετε κεφάλι …
… θα το πετύχουμε αφού η τροφή σας και το νερό σας σε λίγο καιρό θα βρίσκεται υπό τον δικό μας απόλυτο έλεγχο …
… θα το πετύχουμε αφού δίχως εμάς δεν θα μπορείτε να επιβιώσετε !!!!!!

Ήρθε η ώρα να συστηθούμε ! Γεια σας ! Είμαι ο λόρδος Ιάκωβος Ρόθτσαιλντ.
Υ.Γ. : Το μόνο που μας φοβίζει είναι μήπως και ξυπνήσετε, μήπως παρατήσετε το παιχνίδι που σας βάλαμε να παίξετε, μη τυχόν και αποφασίσετε να πάψετε να αναγνωρίζετε το χρήμα μας, τις κυβερνήσεις μας, τα κόμματα και τις ιδεολογίες που σας πλασάραμε … μη τυχόν και πάρετε τις ζωές σας στα δικά σας χέρια …αυτό όμως είναι σχεδόν αδύνατο … έχουμε κατορθώσει να μετατρέψει τους περισσότερους από εσάς σε ανθρωπόμορφα δίχως συνείδηση, δίχως γνώση, δίχως σκέψη, δίχως αξιοπρέπεια, δίχως πίστη, δίχως θάρρος … είστε ήδη νεκροί και μας ανήκετε …

 

… είναι σχεδόν αδύνατο αφού για να ξεφύγετε από εμάς πρέπει να γίνετε άνθρωποι!

Προφητικοί λόγοι του παππού Χατζηφλουρέντζου για την Κύπρο

  Παρμένοι από το βιβλίο "ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἀπό τή Μηλιά Αμμοχώστου" Τό 1963 ὅταν ἐφτίαχνε τίς βεράντες τῆς ἐκκλησίας τοῦ Ἁγίου Ἀνδρονίκου, μιάς καί πάντα ἔβρισκε κάτι νά κάνει γιά τήν ἐκκλησία, ζήτησε βοήθεια ἀπό τόν Ἀντρέα Λεβέντη καί αὐτός δέν τοῦ ἀρνήθηκε καθώς τόν εἶχε βοηθήσει καί παλαιότερα. Καθώς ξεκίνησαν τή δουλειά γυρνᾶ ὁ Ἀντρέας καί λέει στόν παππού: «Μά γιατί μᾶς ἔφερες θεῖε Χατζή; Νά, τώρα κτυποῦν (βομβαρδίζουν) οἱ Τοῦρκοι καί θά μᾶς «φάνε». Ἄρχισαν νά κτυποῦν στήν Ὀμορφίτα». «Μή φοβᾶσαι Ἀντρίκκο μου», ἀπαντᾶ ὁ παππούς, «τώρα δέ μποροῦν νά κάνουν τίποτα. Ὕστερα, ὕστερα …», τοῦ λέει, ἀφήνοντας τήν κουβέντα αὐτή χωρίς νά τή ξεκαθαρίσει.
Ἄλλοτε ἔλεγε προφητικά τά ἑξῆς λόγια: «Θά ἔρθει μία ὥρα πού θά τρέχετε σάν τίς καμῆλες, θά φοβάστε νά κοιτάξετε πίσω σας. Ἐκεῖ πού θά πάτε θά νομίζετε πώς πήγατε στό πανηγύρι. Οὔτε θά πεινάσετε οὔτε θά διψάσετε. Πολλά κράτη θά ἐνδιαφερθοῦν ἀλλά οἱ Τοῦρκοι δέ θά ἀκοῦνε κανένα, θά εἶναι ἀνένδοτοι. Ὅμως θά ἔρθει ἡ ὥρα πού θά ξαναρθεῖτε στά σπίτια σας. Τήν ὥρα αὐτή πού θά ἔρθετε θά πέσετε κατά γῆς, θά ταπεινωθεῖτε». Ὁ κόσμος δέν πολύ καταλάβαινε. Τοῦ λέει τότε ὁ μεγάλος του γιός ὁ Ἀντωνής: «Χατζή, μά εἶπες ὅτι πολλά κράτη θά ἐνδιαφερθοῦν ἀλλά οἱ Τοῦρκοι θά εἶναι ἀνένδοτοι καί μετά λές ὅτι θά ἐπιστρέψουμε. Πῶς θά γίνει κάτι τέτοιο; Μήπως δέ θά τσακωθοῦμε μεταξύ μας;» (Οἱ ἀν­τί­θε­τες πο­λι­τι­κές παρατάξεις) «Θά ἔρθετε, τοῦ ἀπαντά. Θά τό θελήσει ἡ Παναγία καί θά ἔρθετε, ἀλλά σᾶς τό ξαναλέω ὅτι θά ταπεινωθεῖτε, θά πέσετε κατά γῆς. Ὁ Θεός γνωρίζει πότε καί θά σᾶς ἐλευθερώσει («θά σᾶς ξαπόλησει») ὅταν θά εἴσαστε ἐντάξει μεταξύ σας». «Ὅταν θά ἔρθετε πίσω, ἐκεῖ θά εἶναι τά κλάματα» εἶπε μία ἄλλη φορά. Στήν κα Σαλώμη ἔλεγε: «Θά μαυροφορήσει ὅλη ἡ Κύπρος καί θά γυρεύετε τήν πιό μικρή σπηλιά, τήν πιό μικρή τρύπα νά τρυπώσετε. Θά γίνει μεγάλο κακό στήν Κύπρο. Ἐσεῖς θά φύγετε, ἐγώ ὅμως θά μείνω». (Έν­νοοῦσε ὅ­τι θά πέ­θαι­νε καί θά θα­βό­ταν ἐ­κεῖ πρίν ἀ­πό τόν πόλεμο)
Σέ μία ἄλλη περίπτωση εἶπε στόν γιό του τόν Ἀντωνή γιά τό Κυπριακό: «Θά πᾶνε μέχρις ἐκεῖ γιά νά ὑπογράψουν συμφωνία, ἀλλά τελικά δέ θά τήν ὑπογράψουν. Ὁ σατανᾶς θά βάλει ἐμπόδια (θά «μπαρκάσει») καί ἔτσι δέ θά ὑπογράψουν τά χαρτιά. Τό πρόβλημα ὅμως θά λυθεῖ ἀπό μόνο του. Τότε ὁ Ντεκτάς θά πάει στή Μέκκα γιά νά γλιτώσει».
Κάποτε εἶπε γιά τό Κυπριακό «Διχοτόμηση δέν θά γίνει. Δέν μποροῦν οἱ Τοῦρκοι νά κάνουν διχοτόμηση». Ἄλλοτε μιλώντας του, ὁ γιός του ὁ Ἀντωνῆς, γιά τή δύναμη τῶν Τούρκων τοῦ εἶχε πεῖ πώς «οἱ Τοῦρκοι θά μᾶς φᾶνε». Τότε ὁ πατέρας του ἀπάντησε μέ τά ἑξῆς λόγια: «Ἄκου γιέ μου, θά ἔρθει μία ὥρα πού τρεῖς μόνον ἀνθρῶποι τήν Κύπρο θά μποροῦν νά τήν ἐλευθερώσουν. Καί ἡ Κύπρος θά ἐλευθερωθεῖ ἀπό μόνη της χωρίς νά τήν βοηθήσει κανένας». Ὅπως ὁμολογεῖ ὁ κύριος Ἀντωνῆς δέν ἦταν, οὔτε καί εἶναι εὔκολο νά ἐννοήσει κάποιος τά πιό πάνω λόγια.
Μερικοί συγχωριανοί του οἱ ὁποῖοι ἄκουσαν τί ἔλεγε σχετικά μέ τήν ἀπελευθέρωση τῆς Κύπρου, μή πιστεύοντας στά λόγια του, τοῦ εἶπαν ὅτι ἡ Κωνσταντινούπολη τόσα χρόνια εἶναι κάτω ἀπό Τουρκική κατοχή καί ἀκόμα δέν ἐλευθερώθηκε καί πῶς τάχα ἐμεῖς θά ἐλευθερωθοῦμε; «Θά ἔρθει κι' αὐτούς ἡ ὥρα τους πού θά τά πάρουν πίσω», τούς ἀπάντησε. «Ὁ Θεός δέν βιάζεται».
Τό 1963 ὁ κ. Ἀντωνής, ὅπως καί ἄλλοι, ἔβγαζαν σκοπιές καί περιφρουροῦσαν τό χωριό ἀφοῦ, ὅπως διηγεῖται, ὑπῆρχε πληροφορία ὅτι τά πολεμικά πλοῖα τῶν Τούρκων ἦταν διάσπαρτα στή Μεσόγειο. Μεσάνυκτα, μετά τή σκοπιά, πέρασε ἀπό τό σπίτι τοῦ πατέρα του σάν νά περίμενε κάτι νά ἀκούσει ἀπ’ αὐτόν. Ὁ πατέρας του πλαγίαζε στό σαλόνι καί μόλις τόν εἶδε γύρισε καί τοῦ εἶπε: «Τί κάνεις τέτοια ὥρα ξύπνιος παιδί μου;» «Νά, φρουρούσαμε στό δρόμο τοῦ Λαπάθου καί εἶπα νά περάσω νά δῶ ἄν εἶσαι ξύπνιος. Μᾶς εἶπαν ὅτι ἔρχονται οἱ Τοῦρκοι γιά νά εἰσβάλουν στό νησί καί πώς τώρα βρίσκονται στή Μεσόγειο».
«Δέ σοῦ εἶπα γιέ μου νά πέφτεις νά κοιμᾶσαι καί νά μήν γυρίζεις πλευρό; Σοῦ τό ἔχω ξαναπεῖ, τά νέα ἐδῶ νά ἔρχεσαι νά τά μαθαίνεις καί ὄχι στά ραδιόφωνα. Πήγαινε σπίτι γιέ μου πέσε νά κοιμηθεῖς καί ἐμεῖς δέν ἔχουμε καμιά εἰδοποίηση. Οἱ Τοῦρκοι θά ἔρθουν ἀλλά δέν θά ἔρθουν τώρα, μετά θά ἔρθουν καί θά πάρουν τήν Κύπρο τή μισή». «Ἄς μᾶς ἀφήσουν καί μέχρι τό πρωί θά τούς καθαρίσουμε», λέει μέ θάρρος ὁ Ἀντωνής. «Ρέ Ἀντωνούι, οἱ Τοῦρκοι θά ἔρχονται ἀπό τό χωριό σου καί ἐσύ ἀπό τό χωριό τους δέ θά μπορεῖς νά περάσεις», τοῦ εἶπε τότε ὁ πατέρας του κουνώντας τό κεφάλι του. Ὡσάν νά ἔβλεπε δηλαδή τό τί θά ἐπακολουθοῦσε μπροστά του. Μετά ἀπό λίγες μέρες οἱ Τοῦρκοι ἔκλεισαν τούς Τουρκοκύπριους μέσα σέ θύλακες καί δέν ἄφηναν κανένα νά περάσει ἀπό τά χωριά τους.
«Μά δέν εἴμαστε μόνοι μας, ἔχουμε καί τήν Ἑλλάδα», τοῦ ξαναλέει ὁ Ἀντωνής.
«Κανένα δέν ἔχουμε ὑπέρ μας, εἶναι ὅλοι ἐναντίον μας. Οἱ Τοῦρκοι θά ἔρθουν ὕστερα καί ὅλοι θά τούς ζητοῦν νά σταματήσουν καί αὐτοί δέ θά σταματοῦν (με­τα­ξύ 23-26 Ἰ­ου­λί­ου 1974 συμφωνήθηκε ἐ­κε­χει­ρί­α πού οἱ Τοῦρ­κοι ὅ­μως δέν σε­βά­στη­καν). Καί τότε θά ἀφήσετε τά σπίτια σας ὅπως εἶναι καί θά φύγετε. Θά πέφτετε ὁ ἕνας πάνω στόν ἄλλο (θά εἴ­σα­στε ὅ­λοι μα­ζί στρι­μωγ­μέ­νοι) χωρίς νά πειράζει ὅμως ὁ ἕνας τόν ἄλλον. Μετά ὁ κόσμος θά ἁμαρτήσει. Θά ἀργήσετε λίγο νά ἔρθετε πίσω. Ὅταν θά ἔρθετε πίσω, τότε θά εἶναι τά κλάματά σας. Τότε θά δώσει νόηση στόν κόσμο ὁ Θεός, νά καταλάβει τό δρόμο τόν ὀρθό ποιός εἶναι. Πολλοί Τοῦρκοι ἀπό τά ἔργα τά καλά, θά γίνουν Χριστιανοί. Τούτη ἡ Παναγία καί τίς πέτρες θά τίς κάνει Χριστιανές ἐκείνη τήν ὥρα, ὄχι μόνο τούς ἀνθρώπους. Θά ἔρθει ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ. Ὁ κόσμος θά περπατᾶ μέ τό κεφάλι σκυφτό. Ἡ Κύπρος θά ἐλευθερωθεῖ ἀπό μόνη της χωρίς νά τή βοηθήσει κανένας».

Αυτά είναι τα τέσσερα μεγάλα αμαρτήματα των γυναικών!

 21 Ιαν 2016 09:30

Ένας δαιμονισμένος ομολόγησε ότι όταν ξόρκιζε ο Πνευματικός το δαιμόνιο για να βγει από τον πάσχοντα, το ρώτησε να του πει ποιοι κολάζονται περισσότερο οι άνδρες ή οι γυναίκες, τότε ο δαίμων απάντησε οι γυναίκες. 

Για τέσσερα αμαρτήματα που κάμνουν οι γυναίκες κολάζονται περισσότερο, του είπε ο δαίμων. 

Πρώτον, διότι στολίζονται και ομορφαίνουν το σώμα τους με χρώματα, για να δείχνουν ωραιότερες από την φυσική ευπρέπεια που τους έδωσε ο Πλάστης. 

Δεύτερον, για τις μαντείες που κάμουν και γοητεύουν και χύνουν κάρβουνα και ρίχνουν κλήρους για να δουν τη μοίρα τους. 

Τρίτον, για την καταλαλιά που κάμουν όχι μόνο στα σπίτια αλλά και στην εκκλησία και δεν προσέχουν στις ιερές ακολουθίες. 

Τέταρτον και χειρότερον, διότι δεν εξομολογούνται καλά, αλλά λέγουν μόνο λίγα και για τον τύπο ότι δήθεν εξομολογήθηκαν. Και έτσι κοινωνούν αναξίως και κολάζονται. 

*ΑΓΑΠΙΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ, ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ, Ε – Ν ΒΕΝΕΤΙΑ 1851, σ. 196.