Κυριακή της Ορθοδοξίας, 20-3-2016, π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης

Ειναι δυο πραγματα που μας λεει η παραδοση μας να μην κανουμε υπακοη: Αν σε καλεσουν να κανεις υπακοη στην αιρεση .Θα πεις οχι. Και αν σε καλεσουν να δεχτεις ανηθικοτητα, παλι θα πεις ,Οχι. Λοιπον, δεν ειναι υπακοη ανευ προϋποθεσεων.

1:17 Η κοινωνια της Εκκλησιας με κεφαλη τον Χριστο ειναι κοινωνια θεωσεως,Δεν ειναι ουτε ενας συλλογος ουτε ενα φιλοσοφικο σωματειο. Ή για κοινωνικους αγωνες.Βεβαιως ειναι και τα κοινωνικα και τα εθνικα διοτι ο πραγματικος ορθοδοξος οπως μας τα θυμιζε ο παπα Γιαννης ο Ρωμανιδης ,αιωνια του η μνημη, δεν ειναι ουτε βλακας ουτε χαζος. Ισα ισα που ο ορθοδοξος πιστος ειναι αητος ειναι λεβεντης, ειναι λιονταρι.Και ας παρουμε παραδειγμα τους αγιους μαρτυρες και νεομαρτυρες .Ποιος απο αυτους που βγαινει και λεει ανοησιες οτι ταχα ας πουμε οι χριστιανοι ειναι αδυνατοι.Πηγαινε εσυ που λες τις εξυπναδες στο μαρτυριο. Να σε γδερνουν ζωντανο να σου βγαζουν τα νυχια. ...αυτο ητνα οι αγιοι και οι χριστιανοι.Λεβεντες,φιλοτιμοι,λιονταρια. Και αετοι οχι βλακας.Νομιζει κανεις οτι η ορθοδοξια και ο χριστιανισμος ειναι βλακεια. ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΚΡΙΣΗ. Τα ελεγα και σε προηγουμενη εκπομπη θα βαλουμε το μυαλο μας την κριση να σκεφτει .Ερχονται καποιοι στο ονομα του Χριστου και του Ευαγγελιου και μας λενε να γεμισει η πατριδα μας με λαθραιους. Αλλοθρησκους.Αλλοδοξους. Δηλαδη βαζουμε με ευαγγελικο περιτυλιγμα στο ονομα της αγαπης την καταστροφη της πατριδος , του τοπου της παραδοσης μας ;Αυτου του τοπου που ειναι βαμμενος με αιματα αγιων και ηρωων;

Κανουμε ενα περιτυλιγμα και λεμε αγαπατε αλληλους.Ναι αγαπαμε αλληλους ο Χριστος μας το ειπε αυτο. Οι αγιοι που το εβιωσαν κατ΄εξοχην πως συμπεριφερθηκαν;Βλεπετε ολους τους αγιους και τους παλιους και τους νεους. Παρτε τον Αγιο Παϊσιο. Κατ΄εξοχην αγαπημενος αγιος και με τεραστια πιστη στον λαο μας και περα απο τα ελληνικα συνορα ερχονται καθε μερα στον ταφο του να τον προσκυνησουν απο τις τεσσερις γωνιες του πλανητη. Ορθοδοξοι χριστιανοι απο τη Ρωσια απο την Αμερικη... λοιπον πηγε και πολεμησε στον στρατο. Δεν ειπε : Α λεει το ευαγγελιο αγαπατε αλληλους αγαπατε τους εχθρους αρα λοιπον να παραδωσουμε στα χερια των εχθρων τι λεει οΤουρκος ; Θελω το μισο Αιγαιο. Ε στο ονομα της αγαπης για τους εχθρους παρτο ολοκληρο.

Τι εγινε το 40; .....πιστευε ο υπερφιαλος Μουσολινι οτι σε δυο τρεις μερες θα επινε καφε στην Αθηνα. Δεν του ειπαν οι λεβεντες οι ορθοδοξοι Ρωμιοι μαλιστα βαση αυτα που λεει το Ευαγγελιο για τους εχθρους οριστε περαστε Καλως ηλθατε οπως λενε σημερα καποιοι ανοητοι στους δηθεν προσφυγες. Καλως ηλθατε προσφυγες.
Τι προσφυγες ρε παιδια ; Παρτε και ανοιξτε να δειτε τι λεει το Δικαιο περι προσφυγων. Τα λεει σωστα το ειπα και την προηγουμενη φορα ,οι πολιτικες ιδεες του Ανδρεα Ανδριανοπουλου δεν με ενδιαφερουν αλλα με ενδιαφερει οτι σε αυτα τα αρθρα ..διαβασα δυο αρθρα του για το προσφυγικο , τα λεει ωραια ο ανθρωπος. Λεει : Τι ειδους προσφυγας ειναι αυτος που εχει ηδη περασει 6 χωρες μεχρι να ερθει στην Ελλαδα; Διαβασα οτι απο 77 χωρες κατεγραφησαν περσυ που μας ηρθαν εδω απροσκλητοι μεχρι και απο την Ακτη Ελεφαντοστου και απο το Αφγανισταν 200.000.Καλα εχει το Αφγανισταν πολεμο ; Και εν πάση περιπτώσει η πρωτη χωρα στην οποια θα μπει διωγμενος διωκεται επειδη εχει πολεμο εκει θα πει εγω ειμαι εδω, ζητω ασυλο οχι αφου διανυσει 5 6 χωρες και ερθει στην Ελλαδα. Αλλα ειμαστε εδω οι βλακες της Ευρωπης διοτι οι ψευτοανθρωπιστες πανω οι Γερμανοι και οι αλλοι κλεινουν τα συνορα .Βαλαν τους υποτακτικους τους, τους προθυμους Σκοπιανους και Βουλγαρους οι οποιοι φαινεται οτι πηραν και ανταλλαγματα πηραν και χρηματα φιανεται οτι εχουν πιο πολυ μυαλο απο μας. Απο τις ανοησιες που λενε οι δικοι μας οι δηθεν προοδευτικοι .Διαβαζα οτι σε ενα συμβουλιο της ΟΛΜΕ πανελλαδικη συνεδρια εγινε δεκτο ενα ψηφισμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ .Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ειναι πιο αριστερα και απο το ΣΥΡΙΖΑ .Ειπε λοιπον η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ψηφισαν ολοι .ΝΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ! Να δοθει λεει υπηκοοτητα ή ιθαγενεια οπως λενε οι ανοητοι. ..που δεν εχουν μυαλο να καταλαβουν οτι η ιθαγενεια δεν ειναι κατι που αποδιδεται ή εισαι κατι βιολογικα ή δεν εισαι.Ελληνας εισαι αυτο ειναι η ιθαγενεια. Δεν μπορει ο Ελληνας να παρει ιθαγενεια Κινεζου και Κινεζος Γιαπωνεζου, Αλλο ιθαγενεια και αλλο υπηκοοτητα. Ζητουν λοιπον να παρουν ιθαγενεια ή υπηκοοτητα ολα τα παιδια των μεταναστων που γεννηθηκαν στην Ελλαδα.Χωρις καμια προϋποθεση. Βρε που συμβαινουν αυτα τα παργματα; Βεβαιως αφου θα παρουν τα παιδια μετα θα παρουν οι γονεις. Αλλα και αυτο το Δικαιο που υπαρχει τωρα στα 5 χρονια παιρνεις υπηκοοτητα. Μα τρελαθηκαμε τελειως. Γιατι τα λεω αυτα τωρα; Για να πω οτι ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΡΩΜΙΟΣ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΑΗΤΟΣ .ΗΤΑΝ ΞΥΠΝΙΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΒΛΑΚΑΣ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΗΛΙΘΙΟΣ. ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ .ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΓΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΥΝ , τα ελεγα και σε προηγουμενη εκπομπη, ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΓΡΑΦΙΚΑ ΧΩΡΙΑ. Ε ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΓΡΑΦΙΚΑ ΧΩΡΙΑ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΞΕΙ. Στην τεσσαρακονθημερη νηστεια που εκανε ο Χριστος. .....γιατι τα λεω αυτα λεω παλι;
ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ, ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣ, ΦΙΛΟΤΙΜΟΣ, ΦΙΛΟΠΑΤΡΗΣ,ΤΙΜΙΟΣ ,ΕΙΡΗΝΙΚΟΣ ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΜΑΣ ,ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ :ΕΑΝ ΜΟΥ ΠΕΙΡΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ ΘΑ ΕΝΕΡΓΗΣΩ .ΘΑ ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΑΝΑΠΕ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ.ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΦΥΛΑΞΕΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΡΩΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΠΠΟΥΔΩΝ ΜΑΣ. Για σκεφτειτε ποσες γενιες μας χωριζουν απο τον Κολοκοτρωνη ; τον Μακρυγιαννη; Πολυς λιγος χρονος. ...4 5 γενιες 6. ...και λεει και η Γραφη και η Βιολογια το λεει μεχρι 7 γενιες επηρεαζει ειτε η κακη ειτε η καλη παραδοση.Λοιπον αυτοι οι ανθρωποι που τα δωσαν ολα και για τον Χριστο και για την Ελλαδα και μεις σημερα τους προδιδουμε ειτε ενσυνείδητα , αυτοι που παιρνουν τις αποφασεις πανω, ειτε εμεις με την βλακεια μας με τον εφησυχασμο μας. ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΟΤΙΣΕΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΑΦΙΟΝΙ. ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ.ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΟΙΜΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΓΕ ΚΑΠΟΙΟΣ : ΠΑΤΕΡ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; ΠΡΟΣΕΥΧΗ.ΜΑ ΤΟΥ ΛΕΓΩ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΦΥΣΙΚΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΛΛΑ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ. ΦΥΣΙΚΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΜΕ ΤΡΟΠΟ.....ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ...ΤΟ ΛΕΩ ΣΚΟΠΙΜΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.

Πως γνώρισα τον π. Παΐσιο και πως ιδρύθηκε το Ησυχαστήριο της Σουρωτής

 

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΜΑΤΖΑΡΟΓΛΟΥ

Μάκρη - Αλεξανδρουπόλεως 68100

  

Το έτος 1965 ήμουν εφημέριος εις τον ιερόν Ναόν της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης. Ήταν Κυριακή, ήμουν Λειτουργός και στην αρχή του Όρθρου είδα να στέκονται λίγο πιο μακρυά από το Τέμπλο δύο Μοναχοί. Μου ήσαν άγνωστοι. Είπα στον νεωκόρο να τους βάλη στο Ιερό μέσα για να μην στεναχωρεθούν όταν η Εκκλησία θα γέ­μιζε από τον κόσμο και στους Αίνους κάθησα κοντά τους και ρώτη­σα τον νεώτερο από που ήταν και αν είχαν ανάγκη από βοήθεια, ευχαρίστως να τους συμπαρασταθώ.

Ο νέος ήταν ο π. Βασίλειος Γοντικάκης και ο μεγαλύτερος ό π. Παΐσιος και ασκήτευαν στην Σκήτη των Ιβήρων. Ο π. Παΐσιος ήταν άρρωστος. Μετά την Θεία Λειτουργία παρεκάλεσα τον ιατρό κ. Παπαδημητρακόπουλο, να δη τον π. Παΐσιο ακτινολογικά και την επο­μένη, σε γνωστή μικροβιολόγο, κάναμε εξετάσεις αίματος καί πτυέ­λων. Συγκέντρωσα αυτές τις εξετάσεις και τους πήγα από το ξενοδο­χείο «ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ»που έμεναν, σε γνωστό μου γιατρό φυματιολόγο ο οποίος ήταν Διευθυντής στο Νοσοκομείο Παπανικολάου. Ο γιατρός συνέστησε «Νοσοκομείο και χειρουργική επέμβαση». Έπα­σχε ο π. Παΐσιος από εκτεταμένη βρογχεκτασία του κάτω λοβού του αριστερού πνεύμονας, φυματιώδους αιτιολογίας.

Ωστόσο ο π. Παΐσιος δεν δέχθηκε ούτε το νοσοκομείο ούτε έστω τις σαράντα στρεπτομυκίνες που υπέδειξε ο φυματιολόγος.

«Πάρε μου δύο στρεπτομυκίνες καί 3-4 κουτιά γάλα για να πω πως έκανα θεραπεία και να επιστρέψωμε στο Όρος», μου είπε.

Την επομένη τους πήγα στο πρακτορείο και έφυγαν για το Άγιον Όρος.

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ήρθε ο π. Παΐσιος στα Γρα­φεία της Μητροπόλεως, όπου εργαζόμουν, μόνος του κρατώντας μια μικρή βαλιτσούλα και μου είπε: «Ήρθα να με πας στο Νοσοκομείο».

Πράγματι ανεζήτησα τον γνωστό μου φυματιολόγο και εκείνος έδωσε εντολή για εισιτήριο «εκτάκτου εισαγωγής» στο «Παπανικο­λάου» την ίδια μέρα, όπου υπεύθυνος χειρουργός ήταν ο κ. Οικονο-μόπουλος και Διευθύνουσα η κ. Χανιωτάκη.Η επέμβασις καθυστερούσε και τότε κατέφυγα στον πεθερό του χειρούργου τον γνωστό κ. Παπαποστόλου, με το κατάστημα Ια­τρικών Ειδών, και ωρίσθηκε η ημερομηνία του χειρουργείου και συγ­χρόνως μας δόθηκε εντολή για την ανεύρεση δέκα φιαλών αίματος.

Yπάρχει ένα περιστατικό της νέας αναβολής της επεμβάσεως, οφειλόμενο στην ευαισθησία του π. Παϊσίου: Ένα μικρό παιδί νοση­λευόταν στο Νοσοκομείο εκείνο το διάστημα. Είχε μέσα σε κάποιο βρόγχο του ένα φυλλαράκι από πουρνάρι και αυτό το έκανε και υπέ­φερε. Ο π. Παΐσιος έδωσε λοιπόν την σειρά του στο άρρωστο παιδί και η δική του επέμβαση καθυστέρησε και πάλι.

Εδώ θα κάνω μια παρένθεση απαραίτητη για την σύνδεση της γνωριμίας μου με τον π. Παΐσιο και την ίδρυση του Ησυχαστηρίου της Σουρωτής και την ιστορική αλήθεια του όλου θέματος:

Από το έτος 1961 είχα υπό την πνευματική μου καθοδήγηση είκοσι περίπου κοπέλλες οι οποίες είχαν πόθον και ιερή επιθυμία την ίδρυση ενός Ησυχαστηρίου.

Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ήταν ο μακαριστός Παντελεήμων Παπαγεωργίου, πνευματικός μου πατήρ, με του οποίου την υπόδειξη και ευλογία αγοράσθηκε, δαπάναις των ιδίων νεανίδων, αγρόκτημα 13 στρεμμάτων κοντά στο χωριό Φίλυρον Θεσσαλονίκης. Όταν όμως άρχισαν οι προκαταρκτικές εργασίες των εγκαταστάσεων, ο Μητρο­πολίτης ζήτησε επτά μέλη από την «Πνευματική Συντροφιά» και μά­λιστα τις πλέον εγγράμματες να εγγράφουν και να εγκαταβιώσουν στην Μονή του Πανοράματος Θεσσαλονίκης. Καμμία από τις κοπέλ­λες δεν θέλησε να αποχωρισθή από τις υπόλοιπες και η άρνησή των έγινε αφορμή να ανακαλέση ο Μητροπολίτης την ίδρυση της Μονής στην Μητροπολιτική του περιφέρεια.

Συνεχίζω τα της ασθενείας του π. Παϊσίου:

Το αίμα που χρειαζόταν για την εγχείρηση και την συμπαράσταση στην αρρώστεια του π. Παϊσίου, τα εξασφάλισα μέσα από την καλή διάθεση αυτών των πνευματικών μου παιδιών που ενώ δεν ζούσαν σε Μονή, δεν ήσαν καν Μοναχές, έκαναν μοναχικό αγώνα και υπακοή.

Συγχρόνως είχα ορίσει το καθημερινό πρόγραμμα διακονίας του άρρωστου πάλι με τα πνευματικά μου παιδιά.

Στο Νοσοκομείο ο π. Παΐσιος χρειάσθηκε να μείνη περισσότερο από δύο μήνες και επειδή οι τομές ήταν μεγάλες, ο γιατρός υπέδειξε να παραμείνη στην Θεσσαλονίκη ένα μήνα ακόμη. Τον πήγα στο σπί­τι της κ. Αντωνίας Καλογεροπούλου η οποία εξωμολογείτο σε μένα και ευχαρίστως δέχθηκε να τον φιλοξενήση και να τον φροντίση.Όπως είναι φυσικό αυτή η περιπέτεια της ασθενείας του π. Παϊ­σίου και η τόσο μεγάλη επικοινωνία μαζί του, μου έδωσαν την καρ­διακή άνεση να του ακουμπήσω το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώ­πιζα με τις νεανίδες και την ίδρυση του Ησυχαστηρίου. Μάλιστα συ­γκέντρωσα τις αδελφές παρόντος του π. Παϊσίου (ήταν ακόμη στην οικία της κ. Καλογεροπούλου ασθενής) και είπα την αρνητική απάντηση του Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κυρού Παντελεήμονος  Παπαγεωργίου.

Ο π. Παΐσιος επρότεινε να μιλήση σε έναν Ιερομόναχο γνωστό του τον π. Αγαθάγγελο Παρλάντζα και εκείνος θα πρότεινε στον Μη­τροπολίτη Κασσανδρείας, κυρό Συνέσιο Βισβίνη, στου οποίου την Μητρόπολη υπηρετούσε, να ιδρυθή εκεί το Ησυχαστήριο. Πράγματι σε δεκαπέντε ήμερες ήλθε θετική απάντηση από τον Μητροπολίτη Κασσανδρείας κυρό Συνέσιο Βισβίνη.

Συνεφωνήθη δε όπως εγώ παραμείνω στην αφάνεια δια να μην λυ-πηθή ο άγιος Θεσσαλονίκης (Μητροπολίτης Παντελεήμων Παπαγε-ωργίου) και σε κατάλληλο καιρό να ζητήσω απολυτήριο και να διο­ρισθώ στην Επαρχία Κασσανδρείας, κοντά κάπου στο Ησυχαστή­ριο για να κατευθύνω τις Αδελφές.

Ας σημειωθή ότι όλα αυτά δι’ επιστολής μου τα εγνώρισα στον Μητροπολίτη Κασσανδρείας.

Ο π. Αγαθάγγελος με τον Ιερομόναχο π. Θεόκλητο Μπόλκα εντόπισαν ένα αγροτεμάχιο οκτώ στρεμμάτων περίπου στην Σουρωτή, ήρθαν σε επικοινωνία μαζί μου, είδα το κτήμα και καταλήξαμε στην αγορά του.

Αυτή την εποχή, ενώ δηλαδή ο π. Παΐσιος δεν είχε φύγει ακόμη στο Άγιον Όρος, μία των ημερών, πήγαμε μαζί στο Ησυχαστήριο της αγίας Μαγδαληνής στον Πολύγυρο όπου εγκαταβιούσαν οι Ιερομό­ναχοι και συνέπεσε να συναντηθούμε με τον Μητροπολίτη Κασσαν­δρείας ο οποίος και ζήτησε να μάθη ποιοι είμασταν και ρώτησε πρώτα τον π. Παΐσιο:- Εσείς;

- Μοναχός Παΐσιος Σιναΐτης. Έζησα στο Σινά επί Μητροπολίτου Πορφυρίου.

- Εσείς; (Ρώτησε εμένα).

- π. Πολύκαρπος Ματζάρογλου...

-  Α! Ναι, σας γνωρίζω από τους πατέρες και την επιστολή σας. Δεν έχω καμμιά αντίρρηση για την ίδρυση του Ησυχαστηρίου.

Μετά μερικές ήμερες πήγα πάλι στον Πολύγυρο, στην Μητρόπο­λη, όπου ο Μητροπολίτης είχε έτοιμο το έγγραφο αδείας ανεγέρσε­ως κελλιών και ενός Ναού και το παρέδωσε στα χέρια μου.

Τα σχέδια για την αρχική πτέρυγα του Ησυχαστηρίου τα έκανε ένας Γερμανός αρχιτέκτων ονόματι Σωτήρης, προστατευόμενος του π. Θεοκλήτου, πάντα με συνεργασία μαζί μου. Και τα σχέδια του Κα-θολικού παρεκάλεσα να τα κάνη ο αδελφός της Γερόντισσας Μαριάμ Πολυχρονιάδου την οποία είχα πάρει στην εν τω κόσμω Πνευματική Συντροφιά, γιατί ζούσε στο σπίτι της, στην Έδεσσα. (Ήταν πρώην Ηγουμένη στην Ι. Μονή της Αγίας Τριάδος Εδέσσης).

Ο Βασίλης Πολυχρονιάδης ήταν εμπειροτέχνης ναοδόμος της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης και Πέλλης.

Την ανέγερση τόσον του Ναού όσον και της αρχικής πτέρυγας των κελλιών ανέλαβε ως εργολάβος ο Ματθαίος Ελευθεριάδης, γαμβρός της αδελφής Μαρίας Παντέλογλου.

Ανοίξαμε με τις Αδελφές ένα λογαριασμό στην Τράπεζα κοινό και συνεβάλαμε όλοι κατά την οικονομική δύναμη του καθενός. Είχαμε εξουσιοδοτήσει την Μαρία Παντέλογλου για να κάνη τις πλη­ρωμές.

Ο π. Αγαθάγγελος πολύ συχνά κατέβαινε στην Θεσσαλονίκη για την συνεργασία μαζί μου και την παρακολούθηση των εργασιών.Τον Οκτώβριο του 1967 δέκα αδελφές εγκαταστάθηκαν στην Μο­νή.

Το 1970 ανέλαβα καθήκοντα Εφημερίου, Ιεροκήρυκος, Πνευμα­τικού και Αρχιερατικού Επιτρόπου στην ενορία Αγίου Γεωργίου Βασιλικών και συγχρόνως Πνευματικού πατρός και Καθοδηγητού εις το Ιερόν Ησυχαστήριον «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» δι’ εγγράφου υπ' αριθ. 618/3-7-1970 της Ιεράς Μητροπόλεως Κασσαν-δρείας.

Στο μεσοδιάστημα από της εγκαταστάσεως των πρώτων Αδελφών έως του διορισμού μου, ανέβαινα στο Ησυχαστήριον και επέβλεπα και ανελάμβανα όλες τις ανάγκες της Αδελφότητος υλικές και πνευ­ματικές μέχρι λεπτομερείας και κατηύθυνα την Αδελφότητα.

Μια μικρή αναφορά θα κάνω πως αντιμετώπισα τις βασικές ανά­γκες του Ησυχαστηρίου για την καλή του λειτουργία.

Νερό:

Δεν υπήρχε παρά μια πηγή με υπόξινο νερό κάτω από την Μονή περίπου 800 μ. απόσταση, όπου αργότερα κάναμε δεξαμενή συλ­λογής του υπάρχοντος νερού και με αντλία το ανεβάσαμε στο Μοναστήρι. Ήταν ακατάλληλο προς πόση αλλά το χρησιμοποιούσαμε για πότισμα και άλλες ανάγκες. Καλό νερό απέκτησε ή Μονή αφού εξα­σφάλισα πρώτα την ηλεκτροδότηση.

Ηλεκτροδότηση:

Εγνώριζα τον κ. Κίτσο Γεώργιο, Περιφερειάρχη Μακεδονίας-Θράκης της ΔΕΗ, και με την βοήθεια του κ. Κίτσου τοποθετήθηκαν κολώνες από το χωριό Σουρωτή μέχρι το Ησυχαστήριο και έτσι απο­κτήσαμε το ρεύμα.

Όταν ήρθε το ρεύμα στην Μονή, μπορέσαμε να ανεβάσωμε και καλό νερό. Από τον κεντρικό αγωγό νερού της Κοινότητος Σουρωτής, ιδία δαπάνη της Μονής, και με την βοήθεια του τότε Προέδρου κ. Τζώλα, μεταφέραμε με σωληνώσεις το νερό στην Μονή.

Δρόμος:

Υπήρχε μόνον ένα μικρό μονοπάτι από την κεντρική αρτηρία μέ­χρι το Ησυχαστήριο και οι δυσκολίες ήταν πολλές. Ενθυμούμαι ότι με κάλεσε ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας και με ρώτησε αν έχωμε καμμιά ανάγκη στη Μονή που θα μπορούσε να την κάνη ο Στρατός, γιατί του το πρότεινε ο Διοικητής του 561 Τάγματος κ. Γκότσης που η Έδρα του ήταν στο Σέδες.

Του ανέφερα την ανάγκη του δρόμου και μου ενεχείρισε την κάρ­τα του Στρατηγού και μου είπε:

- Πήγαινε μόνος σου να συννενοηθής...

Όπερ και έπραξα. Πράγματι δέκα μέρες μετά την επίσκεψη μου στη Θέρμη, προσγειώθηκε στον γύρω χώρο της Μονής ένα ελικόπτε­ρο και κατέβηκε ειδικός στρατιωτικός ο οποίος και χάραξε τον «φι­δωτό δρόμο» από την κεντρική αρτηρία έως την Μονή και σε ένα μήνα μας παρέδωσαν τον δρόμο, φυσικά χωματόδρομο. Αργότερα το 1972 μου ήταν γνωστός ο Υπουργός Δημοσίων Έργων, κ. Ζαρντινίδης στον οποίον κατέφυγα και εκείνος προέβη στην ασφαλτόστρωση του υπάρχοντος δρόμου.

Ο π. Παΐσιος από καιρού εις καιρόν κατέβαινε από το Άγιον Όρος και έμενε στην Μονή για λίγο. Ήδη εγώ εμένα στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης και τον συναντούσα στο Ησυχαστήριο. Ουδέποτε ο π. Παΐσιος ανεμείχθη στις κτιριακές ή άλλες υλικές υποθέσεις. Η προσφορά του ήταν καθαρά πνευματική αλλά πάντοτε με πολύ καλή επι­κοινωνία μαζί μου, χωρίς ποτέ να παίρνη καμμιά πρωτοβουλία αν δεν μιλούσε πρώτα και τις λεπτομέρειες των θεμάτων μαζί μου.

Μετά το 1970 που μπορούσα άνετα να ανεβαίνω στην Μονή προ­σθέσαμε και τα υπόλοιπα κτίσματα, τον Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, το Αγιογραφείο, την Δεξαμενή και ένα καλυβάκι στο βουνό για να μένη όταν ερχόταν ό π. Παΐσιος. Επειδή αυξήθηκε πολύ ο αριθμός των Μοναζουσών, κάναμε πρώτα προσθήκη ενός ορόφου στην ήδη υπάρχουσα πτέρυγα κελλιών και πολύ αργότερα την νέα πτέρυγα με τον Ναό των Αρχαγγέλων.Το 1972 μεταφέρθηκα μονίμως στην Μονή όπου εξωμολογούσα πλήθος προσκυνητών.

Το έτος 1974 ο Μητροπολίτης Κασσανδρείας δια του υπ' αριθ. 7/10-1-1974 εγγράφου του μου αναθέτει να προβαίνω εις την χειρο-θεσίαν ρασοφόρων μικροσχήμων και μεγαλοσχήμων εκ των ασκου­μένων εν τω Ησυχαστηρίω του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Προς πίστωσιν τούτου υπάρχει εν ημίν και έτερον έγγραφον του Ησυχα­στηρίου (1-2-1974) προς τον Μητροπολίτην Κασσανδρείας δια του οποίου η υπογράφουσα Καθηγουμένη Φιλοθέη Σαμαρά αιτείται την ευλογίαν του Μητροπολίτου δια να εγγραφή εις το Μοναχολόγιο του Ησυχαστηρίου μία μοναχή. Το έγγραφο γράφει ακριβώς: «η δόκιμος Σοφία Ακριτίδου χειροθετηθείσα υπό του Πνευματικού ημών πατρός Πολυκάρπου Ματζάρογλου -βάσει του υπ' αριθμ. 7/10-1-1974 Υμε­τέρου εγγράφου- μετονομασθείσα Συγκλητική...».

Πλήθος αποδεικτικών γραπτών στοιχείων υπάρχει παρ’ ημίν δια την γνησιότητα της κτιτορικής ιδιότητος μου στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Σουρωτής και της πνευματικής μου πατρότητας επί 22 συναπτά έτη στην Αδελφότητα του Ησυχαστηρί­ου (από το 1961 εν τω κόσμω ακόμη, μέχρι το έτος 1983).

Θα καταθέσω μόνον την ομολογία του ιδίου του π. Παϊσίου όπως την γράφει στο βιβλίο του «Ο άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης» στην έκδοση του Ησυχαστηρίου της Σουρωτής του έτους 1975:

Σελίς 8 γράφει: «...ο φίλος μου πατήρ Πολύκαρπος -ο Κτίτωρ και Γέροντας της Μονής αυτής-......»

Σελίς 11 γράφει: «... είχε παρουσιασθή σε μια αδελφή ο Πατήρ Αρσένιος καθώς και σε άλλη -όπως θα αναφέρω λεπτομερώς- και ο Πνευματικός, όταν τα έμαθε, αφού θόλωσε τα νερά στις αδελφές για να μη βλαφθούν, επικοινώνησε μαζί μου. Του απήντησα και πά­λι να τα αφήσουμε στον Θεό, χωρίς να γίνη λόγος».

Αυτές βέβαια οι μαρτυρίες του ιδίου του π. Παϊσίου αλλοιώθηκαν στις επόμενες εκδόσεις του βιβλίου αυτού και το όνομα π. Πολύκαρ­πος δεν αναφέρεται καν.

ΠΗΓΗ.....http://www.imalex.gr/1781A513.el.aspx

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΜΥΝΑ.

 

Στην περίπτωση που η χώρα μας βρεθεί στην δυσάρεστη αλλά αναμενόμενη κατάσταση χρεοκοπίας, για ένα διάστημα μηνών ή και λίγο περισσότερο (δύσκολο), θα υπάρξουν εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις που θα αναγκασθούμε να αντιμετωπίσουμε όλοι.

Όλα θα ξεκινήσουν βέβαια εξ αιτίας της στάσης πληρωμών και της παύσης κυκλοφορίας ρευστού χρήματος. Αυτό σημαίνει ότι όσοι δεν προνόησαν να έχουν εφοδιασθεί εγκαίρως με τα αναγκαία προς επιβίωση εφόδια, θα ανατρέξουν αίφνης και πανικόβλητα στα supermarkets για να τα προμηθευτούν.

Αυτονόητο είναι ότι ο πανικός και ο φόβος θα οδηγήσει σε άμεση εξάντληση των αποθεμάτων της αγοράς, ξέχωρα βέβαια από την αναμενόμενη κερδοσκοπική συμπεριφορά των εμπόρων την δύσκολη αυτή στιγμή, την οποία αυτοί θα δουν σαν έσχατη ευκαιρία πλουτισμού και «αρπαχτής», ανεβάζοντας (για τελευταία φορά) τις τιμές των προϊόντων ανεξέλεγκτα! Θα ακολουθήσουν λεηλασίες των καταστημάτων και των αποθηκών από μάζες ανθρώπων, απεγνωσμένων, αλλά και υστερόβουλων οργανωμένων συμμοριών απαρτιζομένων κυρίως από Έλληνες εγκέφαλους και αλλοδαπούς εκτελεστές.
Έπειτα θα υπάρξει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αδυναμία εισαγωγών και προμήθειας προϊόντων από την αγορά. Η έλλειψη επίσης καυσίμων από την αγορά (λόγω αδυναμίας εισαγωγής πετρελαίου) θα ευνοήσει την «μαύρη» αγορά των τελευταίων αποθεμάτων, ενώ τα κρατικά αποθέματα καυσίμου θα εξαντληθούν κι αυτά σύντομα, με συνέπεια την μη δυνατότητα κίνησης του στόλου των οχημάτων ανάγκης (αστυνομία, πυροσβεστική, ασθενοφόρα).

Η κατάσταση θα επιβαρυνθεί ασφυκτικά, από την δοθείσα ευκαιρία για την αναμενόμενη (οργανωμένη από ξένα κέντρα) επιδρομή από ένοπλες ομάδες αλλοδαπών που ζουν στην χώρα μας, οι οποίες έχουν αποθηκευμένο οπλισμό (κυρίως τυφέκια τύπου ΑΚ-47 Kalashnikov και πιστόλια τύπου Tokarev) που υπάρχουν στην ελληνική μεθόριο (περίπου 400.000 όπλα, σύμφωνα με πληροφορίες των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών). Οι ομάδες αυτές, αποτελούμενες κυρίως από Αλβανούς, Άραβες και Πακιστανούς, θα επεδράμουν οργανωμένα κατά των μεγάλων αστικών κέντρων, λεηλατώντας και σπείροντας τον τρόμο στον ελληνικό πληθυσμό. 

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, η δράση των αλλοδαπών ομάδων, θα ακολουθήσει ταυτόχρονη επιθετική ενέργεια γειτονικών χωρών (κυρίως της Τουρκίας αλλά και της Αλβανίας- Σκοπίων) με τελικό στόχο την ανατροπή των υφισταμένων συνόρων και την παγίωση νέων, τα οποία θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα των νέων γεωπολιτικών σχεδιασμών των ΗΠΑ στη περιοχή. Ασχέτως με τις μετέπειτα των ενεργειών αυτών εξελίξεις, οι Έλληνες πολίτες των αστικών περιοχών, των περιαστικών και της υπαίθρου, για σημαντικό χρονικό διάστημα θα πρέπει να αντιμετωπίσουν πρωτόγνωρες καταστάσεις σε πολλά επίπεδα, με κύριο αυτό της επιβίωσης και της άμυνας στον εσωτερικό εχθρό.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι υπό κατάσταση πτωχεύσεως, η χώρα, δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί επιτυχώς και εγκαίρως σε εξωτερική και εσωτερική απειλή, μιάς και οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας έχουν από καιρό προδοτικά αποδυναμωθεί (από τους κυβερνώντες) και η δυνατότητα επιτυχούς επιστρατεύσεως, μάλλον αποτελεί ατελέσφορο πόθο των ρομαντικών πατριωτών. Ότι αμυντική ενέργεια εκδηλωθεί από μεριάς μας, θα πραγματοποιηθεί από τις υπάρχουσες και παρούσες στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις της μεθορίου. Δυστυχώς , οι επιθετικές κινήσεις του εχθρού, θα υποστηρίζονται από φθορές στην ενδοχώρα, από τις οργανωμένες ομάδες που προαναφέραμε, με στόχο τον υλική φθορά αλλά και την ψυχολογική υποταγή των Ελλήνων στα επερχόμενα. Περί της μαχητικότητας και τον πατριωτισμό των νεοελλήνων, ας αφήσω την εμπειρία και την φαντασία σας να περιγράψει το πώς αναμένεται να λειτουργήσει!

Τέλος πάντων, αυτό που αναμένεται να συμβεί σε επιχειρησιακό επίπεδο δεν θα διαρκέσει πολύ χρόνο. Ίσως σε 15 ημέρες από ενάρξεως, να έχει παγιοποιηθεί η νέα κατάσταση. Δεν ξέρουμε μέχρι που μπορεί να έχουν φθάσει τα νέα «σύνορα» της χώρας, πάντως άσχετα με το επέκεινα, πρέπει να πούμε, το πως μπορούν να επιβιώσουν οι Έλληνες πολίτες ώστε να μπορέσουν έπειτα να οργανώσουν κράτος, οικονομία και τέλος την αντεπίθεσή τους.

Αφού λοιπόν όλοι, τώρα, όσο ακόμη μπορούμε και προλαβαίνουμε, προετοιμασθούμε με αποθήκευση τροφίμων και εφοδίων για τουλάχιστον 6 μήνες και πάντα ανάλογα με τον αριθμό των μελών της οικογένειας που έχουμε, πρέπει να ξέρουμε τα εξής:

• Σε κάθε γειτονιά (άσχετα αν πρόκειται για πόλη ή χωριό), θα πρέπει να επιδιώξουμε την επαφή και την επικοινωνία μας με έναν αριθμό ανθρώπων, που θεωρούμε ότι είναι ικανοί για να διαδραματίσουν αποφασιστικούς ρόλους στα επερχόμενα. Δηλαδή θα επιδιώξουμε την συλλογικότητα και την αλληλεγγύη στην δράση μας.
• Αφού τους εξηγήσουμε με απλά λόγια την ανάγκη για συλλογική δράση, προσπαθούμε να συγκεντρώσουμε μεγάλο αριθμό κατοίκων, σε μία εμβέλεια ανάλογη του είδους του οικισμού (π.χ. 6 οικοδομικά τετράγωνα σε περιαστικό περιβάλλον, 4 σε πυκνό αστικό, κτλ.).
• Συστήνουμε άτυπη συνέλευση, στην οποία ο πιο ικανός στην ρητορική, προετοιμάζει ψυχολογικά και οργανωτικά την «οργανωμένη γειτονιά». Προτρέπει για εθελοντική και ομαδική δράση όλα τα μέλη της κοινότητος. Όσοι εργάζονται εμπλέκονται περιφερειακά (στον ελεύθερο χρόνο τους), ενώ αυτοί που είναι άνεργοι θα αναλάβουν ουσιαστικούς ρόλους.
• Πρέπει να προκύψει αρχηγός της Ο.Γ. (οργανωμένης γειτονιάς) και οι ομαδάρχες. Ο αρχηγός πρέπει να είναι άνθρωπος με ηγετική ικανότητα, πειθώ και να χαρακτηρίζεται από ψυχραιμία και ωριμότητα. Δεν είναι δύσκολο να αναγνωρίσει κανείς τέτοιους ανθρώπους σε μια γειτονιά. Αυτός δεν πρέπει να εργάζεται, ώστε να έχει διαθέσιμο χρόνο και, αφού αναδειχθεί δια ζώσης από τους παρόντες αρχηγός, θα έχει την ευθύνη του συντονιστή και του δέκτη πληροφοριών και αιτημάτων της Ο.Γ. 
• Ο αρχηγός θα πρέπει πρώτα να εντοπίσει τους αδύναμους και αναξιοπαθούντες ανθρώπους της γειτονιάς, καθώς και να καταγράψει τους πιο ασφαλείς χώρους που υπάρχουν διαθέσιμοι σε περίπτωση κινδύνου, για την προστασία της κοινότητας. Ύστερα πρέπει να γνωρίζει αν και τι πλεονάζοντα αποθέματα καυσίμων, τροφίμων, κτλ. υπάρχουν και θα μπορούσαν να διατεθούν σε επείγουσες καταστάσεις. Το ίδιο πράττει για πλεονάζοντα φάρμακα. Καταγράφει τους ιατρούς και παραϊατρικό προσωπικό που υπάρχει στην γειτονιά και τους ενημερώνει σε περίπτωση που θα είναι αναγκαία η παρουσία τους για προσφορά ιατρικών υπηρεσιών.
• Θεωρώντας δεδομένη την κατάλυση (έστω και πρόσκαιρα) του κράτους και των υπηρεσιών του, η αστυνομία δεν θα επαρκεί για την διασφάλιση της τάξης και την αντιμετώπιση των εκτεταμένων και οργανωμένων απειλών κατά της ζωής και των περουσιών των πολιτών. Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει η Ο.Γ. να αυτενεργεί για την φυσική της προστασία από τέτοιου είδους απειλές.
• Πρέπει να ορισθούν πέντε ομάδες πολιτών ανά Ο.Γ. , οι οποίες σε τρεις βάρδιες ανά 24ωρο (3Χ8 ώρες) θα περιπολούν στην γειτονιά ως εξής:

Κάθε ομάδα αποτελείται από 6 άτομα, κυρίως άνδρες ικανής σωματικής ικανότητος, ικανούς στην χρήση όπλου. Ομαδάρχης πρέπει να ορίζεται κάποιος εί δυνατόν πρώην αστυνομικός (πρωτίστως) ή στρατιωτικός (εννοείται ότι οι νύν θα είναι απασχολημένοι στις υπηρεσίες τους). Αν τέτοιος δεν υπάρχει, αναλαμβάνει κάποιος πρώην καταδρομέας ή κυνηγός ή όποιος έχει κάποια σχετική γνώση και εμπειρία σε ομαδικές τακτικές μάχης. Τα μέλη των ομάδων πρέπει να είναι εφοδιασμένα με νόμιμα όπλα (ακόμη και παράνομα) που τυχών κατέχουν, όπως κυνηγετικές καραμπίνες ή άλλα όπλα ικανά για άμυνα. Πρέπει να πειθαρχούν στις οδηγίες του ομαδάρχη και να φορούν αν είναι δυνατόν ρούχα ιδίου χρώματος που θα έχει προσυμφωνηθεί (π.χ. όλοι μπλε ή πράσινα ή μαύρα κτλ.).
Εναλλακτικά, μπορούν να συμφωνήσουν σε κοινό περιβραχιόνιο.

Κάθε ομάδα θα περιπολεί για 8 ώρες. Άρα θα υπάρχει μία ομάδα για την βάρδια 08:00-14:00, μια για 14:00-22:00, μία για 22:00-06:00, μία ως αδιάθετη σε βάρδια μετά την νυχτερινή και τέλος μία η οποία θα ξεκουράζεται ως ρεπό. Αυτές θα εργάζονται με την ανωτέρω σειρά κυλιόμενα. Αποστολή τους θα είναι ο εντοπισμός, ο έλεγχος, η σύλληψη και η απόκρουση αν χρειασθεί οποιουδήποτε επίδοξου εισβολέα επιχειρήσει να εισέλθει στην Ο.Γ. με κακές προθέσεις. Θα πρέπει να ενημερώνει την αστυνομία για κάθε τι που παρατηρεί, καθώς και να παραδίδει στα αστυνομικά τμήματα τυχών άτομα που συνέλαβε. Σε περίπτωση που ένοπλη ομάδα κακοποιών ή αλλοδαπών επιχειρήσει να εισβάλει, θα πρέπει να αποκρούεται με την χρήση των όπλων. Σε τέτοια περίπτωση μπορούν να συνδράμουν με ειδοποίηση εκτάκτως και οι υπόλοιπες ομάδες (των άλλων βαρδιών που ξεκουράζονται).

Οι ενέργειες όλες αυτές που μνημονεύονται είναι σύννομες και προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα (για το τυπικό της υπόθεσης).

Σε περίπτωση υψηλής τρωτότητος μιάς περιοχής πρέπει να σχεδιάζεται ο αποκλεισμός με εμπόδια δρόμων (οχήματα, μπάζα, άλλα υλικά), ώστε να υποχρεώνεται η προσβασιμότητα στην κοινότητα από συγκεκριμένες «πύλες» όπου θα μπορούν να ελέγχονται ευκολότερα. 

• Ο αρχηγός θα πρέπει να έχει συνεννόηση και συνεργασία με τις άλλες όμορες Ο.Γ. και οι ομάδες των περιπολιών των κάθε Ο.Γ. θα πρέπει να έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά χρώματα ρούχων ή περιβραχιόνια που να είναι γνωστά και στις όμορες ομάδες ώστε να αναγνωρίζονται μεταξύ τους. Είναι βεβαίως δυνατή η συσπείρωση ομάδων από αρκετές όμορες Ο.Γ. προκειμένου να αντιμετωπίσουν μεγάλες απειλές. 
• Σε επιλεγμένες ταράτσες των Ο.Γ. που προσφέρονται για εποπτεία της περιοχής, θα πρέπει να υπάρχει παρατηρητής ο οποίος θα ενημερώνει για κάθε περίεργο που θα αντιλαμβάνεται.
• Ο αρχηγός θα πρέπει να αξιοποιήσει κάθε προσφερόμενο πολίτη της κοινότητας , ανάλογα με την ειδίκευση και τις γνώσεις που έχει.
• Ανταλλαγή εφοδίων, τροφίμων, ρούχων, κτλ μεταξύ των μελών της κοινότητος για κάλυψη αναγκών, θα πρέπει να ενθαρρύνεται και να μεθοδεύεται.
• Θα πρέπει να αξιοποιηθούν προς όφελος της κοινότητας όλες οι πηγές πόσιμου νερού, όπως πηγάδια, δεξαμενές, κτλ. και να προστατεύονται με κάθε τρόπο από δολιοφθορά (δηλητηρίαση). 
• Ανά δέκα όμορες Ο.Γ., θα πρέπει να προκύπτει ένας «κοινοτάρχης» ο οποίος θα πρέπει να εκπροσωπεί τις 10 γειτονιές στις Αρχές και να συντονίζει ενέργειες μεγαλύτερου βεληνεκούς, αν και όποτε απαιτείται. 

Αυτά μπορούν να αποτελέσουν την μόνη δυνατότητα αυτόματης αντίδρασης και αυτοδιάθεσης των πολιτών, σε κατάσταση χάους και εθνικού κινδύνου, όταν το επίσημο «κράτος» έχει χρεοκοπήσει και εγκαταλείψει τον θώκο του. 

Φίλοι μου συνέλληνες να είστε έτοιμοι για όλα, γιατί πολύ σύντομα θα αναγκαστούμε να ζήσουμε πολύ δύσκολες καταστάσεις και η χώρα θα μπει σε απίστευτες περιπέτειες. Ας είμαστε ενωμένοι. Αυτό είναι ανάγκη και όχι πολυτέλεια. Αρχίστε από σήμερα να αναθερμάνετε τις σχέσεις σας με την γειτονιά και ξεχωρίστε ανθρώπους που θα μπορέσουν αύριο να παίξουν σημαντικούς ρόλους σε κατάσταση ανάγκης.

https://plus.google.com/+HellasWillRise/posts/iLwKwJViGjQ

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΤΡΕΜΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ,ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ.
ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ,ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΑΝΑΔΥΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑ,ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ!!!
ΟΜΩΣ ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ,ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΥΝΤΑΙ ΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ,ΣΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥΣ!!!
ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΚΟ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟΣΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ,ΤΕΛΟΣ ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ.
ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΝΗΡΙΕΣ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ,Η ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ ΧΡΟΝΟ.Ο ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ!!
ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ,ΠΟΥ ΑΠ ΟΤΙ ΕΜΑΘΑ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΑΠΟ ΜΕΘΑΥΡΙΟ,ΜΕ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΩΝ!!!
ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΠΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ,ΟΣΟΙ ΑΝΤΕΞΕΤΕ ΚΑΛΩΣ,ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ Ο ΕΝΣΑΡΚΩΘΕΙΣ ΘΕΟΣ ΧΡΕΙΣΤΟΣ ΛΟΓΟΣ,ΝΑ ΜΑΣ ΛΥΠΗΘΕΙ,ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΗΣΕΙ,ΠΑΡΑ ΤΑ ΟΣΑ ΑΣΧΗΜΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ,ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΙΡΟΣ ΕΥΘΥΝΩΝ.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ

http://profitiesorthodoxias1.blogspot.gr/2015/04/2008-10.html


https://www.youtube.com/watch?v=jusqiOuwKOo


http://anakalipto.blogspot.gr/2012/12/blog-post_19.html#.VsBN89J97s0



http://www.crashonline.gr/%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%8A%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CF%84%CF%89%CF%87/



http://www.newsbeast.gr/greece/arthro/115313/oi-epikaires-profiteies-tou-geroda-paisiou

ΤΡΟΦΙΜΑ ΓΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ

ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΤΟΥ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ  ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΤΟΥ.



Πρέπει να έχουμε μέτρο και ποικιλία στα αποθηκευμένα τρόφιμα.
Δεν πρέπει να αποθηκεύσουμε τεράστιες ποσότητες ενός μόνο είδους τροφής, αλλά θα πρέπει να συμπεριλάβουμε άφθονα διαφορετικά τρόφιμα.

Η λίστα των αποθηκευμένων τροφίμων πρέπει να περιλαμβάνει κάποιες βασικές κατηγορίες τροφίμων.
Βασική και επεξεργάσιμη τροφή.
Κονσέρβες.
Διάφορα συμπληρωματικά τρόφιμα.
Αλάτι, ζάχαρη και τσάι 
Ρύζι λευκό.
Σιτάρι (περιλαμβάνονται τα ζυμαρικά)
Καλαμπόκι
Λάδι (ελαιόλαδο και σπορέλαιο)


Κονσέρβες κρέατος και ψαριού
Κονσέρβες λαχανικών και φρούτων
Κονσέρβες λιπαρών κίτρινων τυριών
Γάλα (εβαπορέ - σε σκόνη)


Παστέλι
Μέλι
Ξηρούς καρπούς
Δημητριακά
Καφές
Κακάο
Καρυκεύματα
Ξύδι
Σόδα
Μαγιά
Διάφορα τυποποιημένα σνακ
Πολυβιταμίνες
Φρυγανιές
Παξιμάδια
Φακελάκια βιταμίνης C
Ελιές
Μπάρες ενέργειας
Σοκολάτα κουβερτούρα

Το αλάτι, τη ζάχαρη και το τσάι τα θεωρούμε ξεχωριστή κατηγορία γιατί είναι από τα αγαθά τα οποία θα χρειαστούμε και σε περίπτωση αφυδάτωσης και προβλήματος των εντέρων, κάτι το οποίο είναι πολύ πιθανό να συμβεί κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Το ξύδι επίσης μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε και σαν καθαριστικό ή αν με μια δέσμη μπαταριών και δύο καλώδια το ηλεκτρολύσουμε τότε έχουμε δημιουργία χλωρίνης.

Με το αλάτι μπορούμε σε δασώδη περιοχή να δημιουργήσουμε δόλωμα (ρίχνοντας μια ποσότητα στο έδαφος)για μικρά ζώα, σε περίπτωση που χρειαστεί να κυνηγήσουμε. Όλα τα ζώα στα δάση ψάχνουν για πηγές νατρίου.

Φροντίζουμε όλα τα τρόφιμα να βρίσκονται σε περιβάλλον σκοτεινό και χωρίς υγρασία και να είναι αεροστεγώς κλεισμένα.
Ακολουθούμε πάντα τον κανόνα “το πιό παλιό καταναλώνεται πρώτο”.

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ Η ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ(ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ) ΘΑ ΕΧΕΤΕ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΘΕΙΤΕ. ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ,ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ, ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΕ 2 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΡΘΗ 6ΜΗΝΗ ΠΕΙΝΑ ΓΙΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΣ.

ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΘΑ ΑΡΧΕΙΣΟΥΝ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ Η ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΟΡΥΦΩΘΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΠΟΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΡΧΕΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ.

ΟΛΑ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 2016.

ΥΓ.αυτα τα νεα μετα απο τηλ που εγεινε απο το μοναστηρι.

Μία μαρτυρία για τον Γέροντα Ιωσήφ

  Προκειμένου να σχηματίσουμε μία πληρέστερη εικόνα περί της βιοτής των Οσίων Ανδρών, πολύτιμη βοήθεια μας παρέχουν μαρτυρίες προσώπων που έζησαν κοντά τους και υπήρξαν συναγωνιστές τους στα ασκητικά τους παλαίσματα.

Κοντά στον Γέροντα Ιωσήφ αναπαύθηκαν και προόδευσαν στην αρετή πολλοί Πατέρες από τους οποίους ευρίσκονται ακόμη εν ζωή δύο:

1. Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπαιδινός, Κύπριος την καταγωγή, που ασκείται στο Άγιον Όρος και καθοδηγεί την πολυπληθή Αδελφότητα της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου ως πολύτιμος συμπαραστάτης του Καθηγουμένου της, αρχιμανδρίτου π. Εφραίμ.

2. Και ο Προηγούμενος της Ιεράς Μονής Φιλοθέου Αγίου Όρους, αρχιμανδρίτης π. Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης. Τα τελευταία χρόνια έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Αμερικανική Ήπειρο, όπου τον αξίωσε ο Θεός να ιδρύσει δεκαοκτώ Μοναστήρια ανδρικά και γυναικεία, στα οποία ενέπνευσε την ασκητική πρακτική του Αγίου Όρους, όπως την διδάχθηκε από τον Γέροντά του Ιωσήφ τον Ησυχαστή.

Ο π. Εφραίμ, από την Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου Αριζόνας H.Π.A., η οποία αποτελεί την βάση των πνευματικών του δραστηριοτήτων, απέστειλε εμπνευσμένο χαιρετισμό προς την διημερίδα που διοργανώθηκε στην Πάρο προς τιμήν του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού στις 27 και 28 Μαΐου 2006 στο Ιερό Προσκύνημα «Παναγία η Εκατονταπυλιανή». Προς ψυχική ωφέλεια των αναγνωστών μας παραθέτουμε στην συνέχεια τον χαιρετισμό αυτό με την ολόθερμη ευχή ο Θεός διά πρεσβειών του Οσίου Ιωσήφ να στηρίζει τον πολιό Γέροντα π. Εφραίμ για να συνεχίζει να προσφέρει την Ορθόδοξη Μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο:

Σεβασμιώτατε, Σεβαστοί Πατέρες και Αδελφοί,

«Χριστός Ανέστη»

Ταπεινά εύχομαι προς όλους, κάθε ευλογία, κάθε αγαθό. Κραταιάν την σκέπην και βοήθειαν του Αναστάντος Δεσπότου Χριστού, την ζώσαν ελπίδα μας, τον Σωτήρα των ψυχών μας.

Πανοσιολογιώτατε Άγιε Καθηγούμενε, σεβαστέ Γέροντα Χρυσόστομε.

Παρακαλώ δεχθήτε τις ολόθερμες ευχαριστίες μου διά την τιμητικήν πρόσκλησιν να παραστώ εις την διημερίδα που διοργανώνετε υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Παροναξίας, ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. κ. Αμβροσίου και της Ιεράς Μονής την οποίαν ως εμπειρος οιακοστρόφος οδηγείτε, Θεού βοηθεία, εις λιμένα εύδιον.

Όπως όμως και εις τα προηγούμενα συνέδρια, έτσι και τώρα επαναλαμβάνω και ζητώ συγγνώμην διά την αδυναμίαν της παρουσίας μου. Η ηλικία, οι ασθένειες, οι εδώ πνευματικές μου υποχρεώσεις, δεν επιτρέπουν πλέον τέτοιου είδους μετακινήσεις.

Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να σας ευχαριστήσω διά τον κόπον σας και την μέριμνα να οργανώσητε το παρόν συνέδριον προς τιμήν του πολυσεβάστου Αγίου Γέροντός μου Ιωσήφ του Ησυχαστού, εις την γενέτειράν του, το « Άγιον ’Όρος» των Κυκλάδων, την νήσον Πάρον. Ευχαριστώ και τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ.κ. Αμβρόσιον διά την αγάπην του προς τον Μοναχισμόν και επαινώ, ειλικρινώς, τους αγρύπνους του κόπους και ανησυχίες διά την πνευματικήν κατάρτισιν του λογικού του Ποιμνίου. Ο Χριστός μας και η Κυρία Θεοτόκος που ιδιαίτερα τιμάται εις την νήσον σας, να ανταποδώσουν τα δέοντα, προς υμάς σεβαστοί Πατέρες, αλλά και σε όσους αγρυπνούν, εις τους σημερινούς τόσον δυσκόλους καιρούς, μεριμνώντες, μετά φόβου Θεού, διά την σωτηρίαν της αθανάτου των ψυχής.

Δύο λόγια επιτρέψτε μου να σας ειπώ και συγχωρήσατέ με διά την φλυαρίαν μου και τον χρόνον σας που θα καταχρασθώ.

Ο Γέροντάς μου, αγρυπνούσε όλην την νύκτα με νοερά προσευχή. Και εμείς τα καλογέρια του, το ίδιο. Επειδή εγώ (ο μικρότερος και άμυαλος) είχα το καλύβι μου πλησιέστερα απ ’ όλους στον Γέροντα, την νύκτα στην αγρυπνία του, πλησίαζα να του ειπώ τους λογισμούς μου και πως πήγα στην αγρυπνία μου. Τότε ο Γέροντας με νουθετούσε πατερικότατα, και από προσωπικές του εμπειρίες και από την ζωήν των Αγιορειτών Αγίων ασκητών, παλαιών και νεωτέρων, αρκετούς εκ των οποίων εγνώρισε και δέχθηκε τας ψυχοσωτηρίους διδασκαλίας των.

Μου έλεγε ότι πρέπει να είμεθα σαν τα Χερουβείμ και Σεραφείμ πολυόμματοι. Να προσέχουμε τους δαιμονικούς λογισμούς και φαντασίες. Μόλις εμφανίζονται, αμέσως να τους αντιμετωπίζουμε με την ευχή, «Κύριε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», την αντίρρησι και την αυτομεμψία. Να προλαμβάνωμε το κακό αυτομάτως, με ζήλο και ετοιμότητα. Να μή παραχωρούμε το δικαίωμα εις τον διάβολο να μας δέση και να μας αιχμαλωτίση με ακαθάρτους αισθήσεις και φαντασίες.

Όταν έτσι αντιμετωπίζονται οι επιθέσεις του διαβόλου, δηλαδή στην πρώτη προσβολή του εχθρού, τότε μένομε άτρωτοι, απλήγωτοι και ανίκητοι. Σ’ αυτήν την θέση ο αγωνιστής στεφανώνεται και κερδίζει νίκην κατά του διαβόλου.

Επίσης μου έλεγε: – Παιδί μου πρέπει να προσευχώμεθα και για τους νεκρούς μας. Γιατί εκεί που ευρίσκονται, αν υποφέρουν, με λαχτάρα περιμένουν από εμάς ένα κομβοσχοινάκι, λίγη ευχή να τους δροσίση τα χείλη από την ψυχική οδύνη. Παρακαλούν τον Θεό να γίνη κάποιος Ιερέας από το σόι τους για να τους μνημονεύη. Οι προσευχές των και οι αναστεναγμοί δεν τους ωφελούν πλέον διότι «εν τω Άδη ούκ έστι μετάνοια». Ας μή αδιαφορούμε στους φοβερούς πόνους των. Ας τους λυπηθούμε στις κατ’ ιδίαν προσευχές μας. Να τους μνημονεύωμε στις Θείες Λειτουργίες. Να παρακαλούμε τον Κύριο να δροσίση την καρδούλα τους, εί δυνατόν να τους ελευθερώση από τον τόπον της οδύνης προ της Δευτέρας Του Παρουσίας. Να ξέρης πως ο Χριστός περιμένει τις προσευχές μας για να εύρη αιτία να τους ελεήση. Και μάλιστα αυτή η πνευματική ελεημοσύνη είναι ασυγκρίτως ανωτέρα της ελεημοσύνης προς τους ζώντας πτωχούς συνανθρώπους μας. Και να ’ξερες πόσο την περιμένουν οι πτωχές ψυχές!!!

Αυτά και πολλά άλλα ψυχωφελή, μας εδίδασκε ο Άγιος αυτός άνθρωπος και αισθάνομαι ένοχος διότι ελάχιστα προσπάθησα να τηρήσω στη ζωή μου, και δι’ αυτό, θερμώς σας παρακαλώ, να με εύχεσθε να εύρω έλεος. Εύχομαι, λοιπόν, να ευοδώση ο Χριστός μας τις εργασίες της διημερίδος αυτής και σε όλους πλούσια να χαρίση τα ελέη Του, για την αγάπη σας και ευλάβεια προς το πρόσωπο του Αγίου Γέροντός μου Ιωσήφ του Σπηλαιώτου και Ησυχαστού τον οποίον τιμώμεν σήμερον.

Άγιος Παΐσιος: «Άρρωστος μια εβδομάδα με διακονητές Αγγέλους και Αγίους»

Ο Γέροντας Παΐσιος διηγήθηκε σε πνευματικό του τέκνο το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός, το οποίο συνέβη στον ίδιο. Κάποτε, όταν ήμουν στον Τίμιο Σταυρό, αρρώστησα βαριά. Ήταν χειμώνας βαρύς, είχε πέσει τόσο χιόνι που κανένα δέντρο δεν έμοιαζε για δέντρο. Όλα ήταν πνιγμένα στο λευκά, τα μονοπάτια είχαν χαθεί, τα πουλιά είχαν λουφάξει, τα σύννεφα και […]

Συντάκτης: I.Λ

Ο Γέροντας Παΐσιος διηγήθηκε σε πνευματικό του τέκνο το ακόλουθο θαυμαστό γεγονός, το οποίο συνέβη στον ίδιο.

Κάποτε, όταν ήμουν στον Τίμιο Σταυρό, αρρώστησα βαριά.

Ήταν χειμώνας βαρύς, είχε πέσει τόσο χιόνι που κανένα δέντρο δεν έμοιαζε για δέντρο. Όλα ήταν πνιγμένα στο λευκά, τα μονοπάτια είχαν χαθεί, τα πουλιά είχαν λουφάξει, τα σύννεφα και η ομίχλη σκέπαζαν τον Άθωνα. Δεν είχαν καμία επικοινωνία με το μοναστήρι του Σταυρονικήτα, μου ήταν αδύνατο να ζήσω περισσότερο από λίγες μέρες, γιατί η αρρώστια με είχε παραλύσει τελείως. Περίμενα τον Κύριο να μου πάρει την ψυχή και να την οδηγήσει στο έλεος της ευσπλαχνίας Του. Ούτε ένα τσάι δεν μπορούσα να φτιάξω, ούτε τη σόμπα να ανάψω, ούτε νερό να πιώ είχα. Η ζωή μου ήταν αφημένη στο έλεος τού Θεού. Έλεγα «Ιδού Κύριε, εις το έλεος Σου ελπίζω μη με εγκαταλείψεις!»

Ύστερα από λίγη προσευχή που με πολύ κόπο ψέλλισα, είδα να εμφανίζονται στο κελί μου μέσα άγγελοι και άγιοι, απεσταλμένοι τού Θεού. Ταχύ με προκατάλαβε η Χάρη τού Θεού. Ευχαριστούσα και δοξολογούσα τον Σωτήρα μου. Δάκρυσα. Ένας από τους αγγέλους φρόντιζε για τη σόμπα, άλλος ετοίμαζε φαγητό ζεστό, φέρνανε και ευωδιαστά ψωμιά. Βρέθηκα στον Παράδεισο. Τι άλλο ήθελα.

Οι άγιοι άρχισαν να με στηρίζουν με λόγους παρηγορίας και με παρακλήσεις. Και μόνο η θέα τους με ξεκούραζε, με ενίσχυε και μου έδινε ελπίδα. Καθίσανε μαζί μου ώσπου έγινα καλά και μπορούσα να οικονομήσω τον εαυτό μου. Μετά φύγανε. Μία βδομάδα καθίσανε. Όταν μετά από καιρό σηκώθηκα βγήκα από το κελί και κοίταξα γύρω τη φύση με διαφορετικό βλέμμα. Όλα έλαμπαν μέσα στο άκτιστο φως της χάρης τού Αγίου Πνεύματος. Δεν ήμουν άξιος αλλά η άπειρη αγαθότητα τού Θεού και η αγάπη Του εκδηλώθηκαν με αυτό τον τρόπο.

Πάντως ένοιωθα τόση χάρη να με πληρώνει εσωτερικά που έλεγα «Φτάνει Θεέ μου, δεν αντέχω άλλο. Θα σκάσω. Ή πάρε με κοντά Σου ή λιγόστεψε τη χάρη που μού έδωσες. Αν τόση χάρη μου δίνεις τώρα, φαντάζομαι στον Παράδεισο τι θα γίνεται».